Loempia-krach

In de jaren na de Tweede Wereldoorlog verruilden grote delen van de bevolking hun angst voor de Duitsers in voor nieuwe angsten. Eerst voor de communisten uit de Sovjet-Unie, het rode gevaar, de Koude Oorlog. Een veelgehoorde kreet was toen ‘liever dood dan rood’. Er kwamen allerlei varianten op. Ook van vrouwelijke kant (‘liever bloot dan rood’.) Vrouwen zijn in dergelijke zaken uiteindelijk veel praktischer dan mannen.

Terzijde: vrouwen bloot, handel dood is ook de verzuchting van winkeliers wanneer het buiten zo warm is dat vrouwen zeer luchtig gekleed zijn en liever niet winkelen.

Tijdens de Koude Oorlog joegen ook de Chinezen ons angst aan. Niet om hun strijdlust, maar om hun bevolkingsomvang. Als die miljardenmassa in beweging zou komen, liep ze in één ruk door naar het noordelijkste puntje van Scandinavië, alles kaalvretend als een zwerm sprinkhanen.

De nieuwe angsten heten islamisering, en het aanhouden van een dubbele nationaliteit. Beide angsten kwamen deze week aan de orde in de Tweede Kamer. De politiek draait zoals gebruikelijk politiek correct om deze hete brij heen, anders dan een deel van de bevolking, blijkt uit (vrijblijvende) opiniepeilingen. Wordt vervolgd, na de uitslag van de verkiezingen voor de Provinciale Staten.

De oude angst voor de Russen en Chinezen blijkt dus ongegrond, achteraf gezien. Hoewel. Enkele rijke Russen kopen zomaar een voetbalclub in het westen op. En in sommige toeristenoorden gaan de Russen zo uitbundig tekeer dat andere toeristen daar wegblijven. Ze zijn nadrukkelijk aanwezig. Mede door hun reusachtige olie- en gasreserves en de puissante rijkdom die door een aantal lieden is vergaard tijdens de privatiseringsgolf in de voormalige Sovjet-Unie.

Ook de Chinezen zijn weer in beeld. Dat land wordt om zijn groeiende economische inspanningen de werkplaats van de wereld genoemd, want daar komt bijna alles vandaan.

Ooit was deze riante positie voorhouden aan de Amerikanen, die nu hun chronische tekorten moeten dekken door geld te lenen van de Chinezen en andere fors exporterende landen. Daarom hebben die landen er belang bij dat Amerika op de been blijft. Zo ontstaat er wereldwijd een sterke financiële en economische afhankelijkheid, die de VS uit het middelpunt van de wereld verdringt, want ‘hij die iets leent is de knecht van degene die uitleent’.

Dat blijkt ook uit de forse koersdalingen die de Chinezen dinsdag in de rest van de wereld veroorzaakten. Een ‘recht’ dat tot nu toe was voorbehouden aan de Amerikaanse beurzen, die de toon aangaven in de wereld.

Deze ‘loempia-krach’ zorgde voor honderden/duizenden euro’s aan (papieren) koersverlies op aandelen. Ook in Amsterdam.

Loempia is in het Chinese dialect Hokkien lunpia; lun is bevochtigen, versieren en pia is pannenkoek; bron: Van Dale. Een paar woordjes Chinees achter de hand, altijd handig.

Beleggers reageerden net als altijd op een krach(je): verlamd. Niet bereid om de zonnige kant van deze koersdalingen te zien, terwijl het toch een normale reactie is op de almaar stijgende koersen en nieuwe records. Motto: koersen rood, handel dood. Maar dat is fout, want op de beurzen bepaalt de handel de koersen: koop laag en verkoop hoger.

Zit dit voor meer geld verkopen van aandelen er (vermoedelijk) niet langer in, dan moet de koopprijs omlaag, om ruimte te scheppen. Liefst met een flinke dreun (10, 15 procent) en een paar weken achtereen. Iedereen met een beetje beursverstand moet de Chinezen erg dankbaar zijn. Eindelijk een voorjaarsopruiming. Profiteer er van.