Groot raffinement

Arcade Fire -Neon Bible(Universal)

Drama, pathetiek: ze komen tot ons in vele gedaanten, ook, of vooral, in de popmuziek. Het drama dat Arcade Fire in zijn muziek stopt is van het soort dat beklijft, en niet snel doorschiet in lege bombast. Op het overrompelende debuutalbum Funeral lag dat deels aan de biografische achtergrond: die plaat was opgedragen aan een aantal overleden verwanten van de groepsleden. Maar zulk particulier verdriet wist de groep knap om te zetten in geladen muziek, die ook bij de verpletterende optredens goed aankwam.

De achtergrond van Neon Bible heet weer anders te zijn. Politiek, de toestand in de wereld: uit de intrigerende, maar altijd wat omfloerste en schimmige teksten van Win Butler valt het niet precies op te maken. Maar regels als ‘MTV, what have you done to me?’ en ‘I don’t wanna live in America no more’ (Butler stamt uit Texas, maar omringde zich in het Canadese Montreal met gelijkgestemde muzikanten), allemaal uit ‘Windowsill’, kietelen natuurlijk wel.

De muzikale vertaling van zulke overpeinzingen is veel interessanter, want teksten, wat moeten we daar nou helemaal mee? Na de betrekkelijk ingehouden opener ‘Black Mirror’ vliegt Arcade Fire meermalen verrukkelijk uit de bocht. Het massale geluid van een kerkorgel, en de plaat schijnt daadwerkelijk in een kerk opgenomen te zijn, is nog maar een van die zwaar aangezette middelen die Butler benut. Kinderkoren, massaal volgepropte arrangementen, striemende strijkers, jakkerende, hysterische zang: het vindt allemaal zijn weg in liedjes die bij nadere beschouwing met groot raffinement in elkaar blijken gezet.

Butler heeft zich bovendien losgeschud van de Talking Heads-referenties die op Funeral voorzichtig hun neurotische kop opstaken. Hij heeft nu zowaar zoveel vertrouwen in eigen kunnen, dat hij rustig die ooit zo luchtig bedoelde Motown-beat ombuigt naar een dramatisch universum (‘Keep The Car Running’), of een nummer uit de startblokken kan doen gaan als een heuse Bruce Springsteen-pastiche (‘Antichrist Television Blues’).

Arcade Fire speelt hoog spel, maar dat loopt bij deze band uit op een plaat vol spectaculair waargemaakte ambities. Funeral is typisch zo’n plaat die na jaren nog steeds regelmatig uit de kast komt, en ook Neon Bible zal weinig kans krijgen om stof te vergaren.

JACOB HAAGSMA