Dieren

Als kind zat ik wel eens in de auto bij een volwassene die onderweg stopte omdat hij even ergens moest zijn. Ben zo terug, nergens aanzitten. Voor je gevoel duurde het uren voordat hij terugkwam. Daar zat je dan, opgesloten. Er zat niets anders op dan door het glas naar de onbekende buitenwereld kijken.

De afgelopen twee jaar heb ik onderweg naar andere bestemmingen dieren gefotografeerd voor deze rubriek. Hoe je ze soms aantreft, hoe ze erbij staan. Hoe ze je aankijken. Dan doe ik wat veel mensen doen, ik praat tegen ze.

Je zou zo graag willen dat ze iets terug zeggen, je weet dat het niet kan. Het is alsof wij door glas naar iemand kijken. Nooit zullen we het wezen van die ander helemaal doorgronden.

Toch zien wij via die ogen duidelijk een ziel. Dat dieren een ziel hebben, daarover bestaat voor mij geen twijfel.