de offical

Deze sierlijke wintersport was al te zien op talloze middeleeuwse schilderijen. Maar al weer jaren worden de (districts)kampioenschappen verreden op een kunstijsbaan, domweg omdat er bijna geen buitenijs meer is. Zonodig wijkt men daarvoor uit naar een bevroren meer in Oostenrijk. Op beide zijden van de ijsbaan is een parcours met een lengte van honderd meter uitgezet waarop solisten en paren, mannen en vrouwen, hun beste beentje voorzetten. De muziekkeuze van de organisatie is aangepast aan de gemiddelde leeftijd van de deelnemers; walsjes, de Zangeres zonder Naam, de Heideroosjes, Eddy Christiani. Hiphop en hardrock, niks mis mee, maar die muziek zou hier niet passen. De Noorse trui is in groten getale aanwezig, evenals de zelf gesmeerde boterhammen en thermosflessen met warme chocolade. Of er alcohol doorheen gemengd is kan de jury niet beamen, daarop wordt niet gecontroleerd. Het lijkt ze o zo gemakkelijk af te gaan, want schoonrijden oogt sierlijk én bedrieglijk simpel. Maar dat is het beslist niet. Het wedstrijdreglement van de L(andelijke) V(ereniging) van S(choonrijders) beslaat negen pagina’s. Gezwierd wordt er op speciaal hiervoor geslepen ijzers. De kleumende jury let op houding, afzet, helling, streek en algehele indruk. Of ze daarbij fraai zijn gekleed, doet volgens een van de juryleden voor de puntentelling niet ter zake – al zouden ze hem naakt voorbijzwieren.

Dit is de 32ste aflevering in een serie over officials in de sport.