Caritas

Aan welk goed doel geeft iemand en waarom? Deze week Martijn van der Mandele, partner in strategiebureau voor senior consultants Parma Group.

„Weten wat er met mijn geld gebeurt, dat vind ik belangrijk. Ik ben daarom graag direct betrokken bij de zaken waar ik aan geef. Ik geef vooral veel aan mijn alma maters, de Chicago School of Business, de Universiteit van Leiden en de Erasmus Universiteit. Daar help ik dan meteen mee, of dat nu is in de alumni-vereniging of in de adviesraad. Doen en bijdragen lopen in elkaar over.

Mijn vrouw heeft hetzelfde. Zij helpt via hulporganisatie Dorcas een oud dametje in Caïro. Ze weet wie die vrouw is. Ze ondersteunt ook een aantal paardenhospitalen in het Midden Oosten. Op vakantie in Egypte zijn we zo’n hospitaal gaan opzoeken, gewoon om te zien wat met onze bijdrage gebeurde. Een goed gevoel.

Dat is wat ik noem het ‘nieuwe schenken’. Het gaat er om niet wat geld over te maken aan de missie in een uithoek van de wereld, maar om liefdadigheid te combineren met een concreet gevoel van resultaat.

In Nederland wordt nog veel te vaak gedacht: ‘dat betaalt de overheid wel’. Maar universiteiten kunnen bij een terugtredende overheid niet overleven van giften van 10 euro. Dit is echt een misstand. Het private geld is er wel in Nederland, maar we weten er niet goed mee om te gaan. In vergelijking met Amerika loopt Nederland hierin hopeloos achter. Daar krijgen universiteiten jaarlijks miljoenen aan giften.

Samen met wat vrienden heb ik de stichting Jong Ondernemerschap opgericht. Doel is studenten van de Universiteit van Delft te helpen bij het oprichten van een onderneming. Ze krijgen een cursus ‘business plan schrijven’ van mensen met veel ervaring in het bedrijfsleven. Zo breiden de studenten meteen hun netwerk uit. Per jaar zijn er zo’n vijftig studenten die wel helpen. Dat levert jaarlijks een stuk of 10, 15 bedrijfjes op, waarvan een aantal bijzonder succesvol zijn. Liefdadigheid ligt voor mij in het verlengde van mijn eigen belevingswereld.”

Ben Vollaard