Blindheid voor religieuze dwang verscherpt het debat

Elsbeth Etty begint en eindigt haar column `Meervoudige loyaliteiten` (NRC Handelsblad, 27 februari) met Multatuli, Nederlands grootste schrijver. Etty vermeldt het niet maar Eduard Douwes Dekker was ook Nederlands eerste vrijdenker. Dat hij zich niet in Nederland liet cremeren, zegt inderdaad niets over zijn loyaliteit. Zelfs als hij het had gewild, dan had het nog niet gekund. Crematie was in 1887 in ons land om religieuze redenen verboden.

Nederland kreeg pas in 1913 een crematorium. Daarna heeft het nog tientallen jaren geduurd voor de weerstand van de kerken verdween en crematie wettelijk en maatschappelijk werd aanvaard.

De strijd tegen religieuze intolerantie is overigens op dit punt nog niet gestreden. Onlangs werd in Rotterdam de crematie van een agente van Marokkaanse afkomst afgebroken op aandringen van haar orthodox-islamitische familie, die haar laatste wil niet wilde accepteren. Een plaatselijke moslimleider verkondigde dat je na crematie naar de hel gaat. De religieuze ijveraars kregen tot verbijstering van de vrienden van de agente steun van het openbaar ministerie en de Rotterdamse rechtbank.

Veel mensen maken zich grote zorgen over deze comeback van allerlei vormen van religieuze dwang. Een deel van de politieke en intellectuele elite toont zich echter blind hiervoor. Dat zorgt ervoor dat het debat zo`n schrille toon heeft gekregen. Wat te denken van een minister voor Integratie die vindt dat de boerka op straat `moet kunnen`? Een klap in het gezicht van de miljoenen vrouwen in landen als Afghanistan, Pakistan, Iran en Saoedi-Arabië, die om religieuze redenen gedwongen worden zich in lappen te hullen.

Mensen die zich hierover opwinden worden weggezet als racisten of nog erger. Net als bij Pim Fortuyn en Ayaan Hirsi Ali wordt de oorlog er maar weer eens bij gehaald. Elsbeth Etty maakt het wel heel bont door het gebruik van termen als `loyaliteitsverklaring`, `mensen verachtende ideologie`, `bloed en bodem` en `Unsere Ehre heisst Treue`. Wie provoceert eigenlijk in dit debat?