Vanochtend

regen.jpgVrijdagochtend, spits. Stap de metro in. Volle bak. De bank aan één kant van het metrostel blijkt opvallend genoeg geheel leeg. Ik ga zitten en ruik iets. Flink penetrant.

Links van mij een zwerver, rechts ook. Duidelijk ongewassen. Opeens begrijp ik waarom anderen lieveren op een kluitje staan. Ik besluit te blijven zitten. We gaan vast snel rijden, denk ik - en ik wil een signaal afgeven. Ook zwervers mogen een volle metro in. Zeker op regenachtige dagen als vandaag.

Een man stormt het metrostel in. Hij moet zich door de mensen die opeengepakt bij de deur staan worstelen. „Daar verderop is nog ruimte”, roept hij verwijtend. Hij komt voor me staan. Hij ruikt. Dan draait ook hij zich om.

En dan zie ik wat de zwervers links en rechts van me zien. Een volgepakt metrostel. Maar niemand die naast ze wil zitten. En een muur van ruggen.