Harm de Jonge wint met ‘Josja Pruis’

De Woutertje Pieterse Prijs is gewonnen door Harm de Jonge. De woorden in zijn Josja Pruis „kabbelen als golven” en „brullen als de branding”.

Schrijver Harm de Jonge heeft voor zijn kinderboek Josja Pruis de Woutertje Pieterse Prijs gekregen. Hij ontving een oorkonde en een cheque ter waarde van 15.000 euro gisteren tijdens een drukbezochte feestelijke bijeenkomst in het Amsterdamse theater de Balie.

Voor deze twintigste editie beoordeelde de jury, onder voorzitterschap van Frits Spits, 147 kinderboeken en jeugdromans uit 2006. Unaniem kozen zij voor het boek van De Jonge, blijkens het door Spits voorgedragen juryrapport „een puur verhaal (...) over vriendschap en verbondenheid (...) dat de jonge lezer serieus neemt en dat hij nooit meer zal vergeten”.

Na de lof voor Harm de Jonges „symfonie” waarin de woorden „kabbelen als golven” dan wel „brullen als de branding”, klonk het dankwoord van de stralende winnaar nuchter: „Dit boek heeft als basis mijn eigen jeugd. De echte Josja Pruis deed nooit zijn muts af, won al onze knikkers en had naar eigen zeggen een Siamese tweelingbroer, als een extra stel hersens in zijn hoofd.” De Jonge (1940) vertelde dat het verhaal zich afspeelt in 1956. „Ik heb in mijn agenda gekeken om uit te vinden wat ik toen zoal uitvrat”.

De schrijver debuteerde in 1989 met Steenkuib is een rat. Nog negentien andere kinderboeken volgden. De meeste, ook het winnende Josja Pruis, zijn geschikt voor lezers vanaf tien jaar.

De door auteursrechtenorganisiatie Lira gesponsorde prijs werd in 1988 in opgericht door een groep ontevreden critici. Het doel was de kwaliteit van de Nederlandse jeugdliteratuur te bevorderen. Voor het twintigjarig jubileum van de prijs kwamen veel oud-winnaars naar de uitreiking. Onder hen Joke van Leeuwen, Toon Tellegen en Imme Dros. Allen kregen op het podium een witte feestbonbon in een doosje.

De lezing, die traditiegetrouw aan de uitreiking van de prijs voorafging, werd dit jaar verzorgd door Rudy Kousbroek. Hij stelde dat in de zaal vast en zeker „meer kinderboekenschrijvers dan Multatulilezers” zaten, waarna het even grimmig stil werd. Vervolgens vertelde Kousbroek aan de hand van de Ideeën uit Woutertje Pieterse over Multatuli en diens kritiek op het christendom. Multatuli had meer het temperament van een gelovige dan hij toe wilde geven”, zei Kousbroek. Maar zijn humor is onovertroffen – en al te zeer vergeten en verontachtzaamd. Het Rooverslied uit Woutertje Pieterse werd dit jaar niet één, maar drie keer ten gehore gebracht. Studenten van het Amsterdams Conservatorium zetten het op muziek, waarbij vooral de inventieve swingende gitarenversie van Paulina Peters indruk maakte.