Rolando Villazón

We kennen hem als de onvergetelijke titelrolvertolker van Verdi’s Don Carlos door De Nederlandse Opera (2004). Komend seizoen keert hij hier terug als Riccardo in Verdi’s Un ballo in maschera. En intussen neemt de carrière van de Mexicaanse tenor Rolando Villazón een hoge vlucht. Hij is een stertenor, maar één met zelfspot en baritonale kracht in zijn stem. Die combinatie maakt zijn opname met aria’s uit de betere zarzuela’s (een soort lyrisch-dramatische Spaanse operettes) zeer aantrekkelijk, ook voor het mammoetpubliek dat destijds werd betoverd door De Drie Tenoren. Die associatie wordt versterkt door het feit dat Placido Domingo (zelf zoon van twee zarzuelazangers en fervent pleitbezorger van het genre) op deze cd het Orquesta de la Comunidad de Madrid dirigeert.

Zarzuela’s genieten buiten de Spaanstalige wereld relatief weinig bekendheid, maar Villazón groeide ermee op. Die vertrouwdheid hoor je aan de compromisloosheid en overtuigingskracht waarmee hij ook de extreemste emoties bezingt. Villazón blijft wonderlijke geloofwaardig, roerend en meeslepend, zelfs waar hij zijn stem letterlijk tot snikkende weengeluiden dwingt.

Mischa Spel

Gitano (Virgin Classics, 365474 2 8)