Kroes is van heel Europa

Geert Wilders (PVV) dient vandaag naar verwachting een motie van wantrouwen in tegen de staatssecretarissen Ahmed Aboutaleb (Sociale Zaken, PvdA) en Nebahat Albayrak (Justitie, PvdA). Wilders vindt dat deze bewindspersonen niet voldoende loyaal aan Nederland kunnen zijn, omdat ze een tweede paspoort bezitten. Aboutaleb heeft ook een Marokkaans paspoort, Albayrak een Turks. Ze kunnen niet twee landsbelangen tegelijk dienen, meent Wilders. Is er een loyaliteitsprobleem?

„Onzinnige stelling”, reageert Neelie Kroes, Europees Commissaris voor Mededinging, vanuit Brussel. Voordat Kroes in 2004 mocht beginnen aan een van de zwaarste banen in Europa, werd ze door het Europees Parlement aan de tand gevoeld over haar vele commissariaten en bestuursfuncties. Ze zou in haar nieuwe functie haar voormalige werkgevers kunnen voortrekken, luidde de vrees. Kroes kreeg alsnog het vertrouwen van de parlementsleden.

U bent voorgedragen door Den Haag. Wiens belangen dient u, die van Nederland of die van Europa?

„Ik ben weliswaar door het Nederlandse kabinet voorgedragen, maar ben benoemd als Eurocommissaris. Ik dien dus de belangen van de Europese Unie, niet van een lidstaat.”

Heeft ‘Den Haag’ bij uw voordracht niet geëist dat ...

„Daar is geen sprake van geweest.”

Behandelt u Nederlandse dossiers anders dan andere zaken?

„Wanneer een dossier op mijn tafel komt, handel ik dat objectief af. De nationaliteit van de bedrijven interesseert me niet, wel of ze zich aan de regels houden of niet.”

Onlangs wilde de Europese Commissie de CO2-uitstoot flink terugbrengen. De Duitse auto-industrie was daar tegen, evenals de Duitse Eurocommissaris Günther Verheugen.

„Als mensen dan een link leggen tussen de houding van de Duitse auto-industrie en die van Verheugen, moeten ze met harde bewijzen komen.”

U beslist over zaken waarin de belangen groot zijn. Onlangs beboette u liftfabrikanten voor één miljard euro. Heeft u ooit het verwijt gekregen dat u Nederlandse bedrijven zacht aanpakt?

„Nooit, dat zou ook bezijden de realiteit zijn. Bovendien worden al mijn besluiten voorgelegd aan het college van Commissarissen, dat die ook moet bekrachtigen. En bedrijven kunnen altijd nog bij het Europees Hof mijn besluiten aanvechten. Ik kan het me gewoonweg niet permitteren partijdig te zijn. Ik wil het niet eens. Ik ben een Europeaan.”