Bladen met een sausje

Er verschijnen veel Nederlandstalige bladen voor allochtone doelgroepen.

Ze hebben een duidelijk doel, maar de distributie is vaak een probleem.

HinduLife Magazine is een nieuwe glossy voor iedereen die geïnteresseerd is in de Hindoestaanse gemeenschap. Het blad gaat over evenementen, culturele aspecten, taboes, actualiteit, opinie et cetera en zal tweemaandelijks gaan verschijnen. Initiatiefnemer Soeniel Sewnarain: „De onderwerpen zijn in principe algemeen, maar over alles zit een Hindoestaans sausje.”

Sewnarain, onder andere voorzitter van het Platform van Rotterdamse Ondernemers in de Multiculturele Samenleving (PROMiSe) vond het tijd om ook eens een positief geluid te laten horen: „De autochtone media kennen de Hindoestaanse gemeenschap alleen als er iets negatiefs of controversieels is. De leuke en mooie aspecten worden niet of nauwelijks belicht. HinduLife Magazine moet dat veranderen.”

Het blad gaat opmerkelijk weinig kosten voor een glossy, slechts 99 cent. Sewnarain: „Hindoestanen zijn niet gewend om te betalen voor diensten die ze van een andere Hindoestaan krijgen. Maar ze zijn erg gehecht aan kwaliteit. Door het goedkoop te houden, hopen we toch een oplage van 7.500 te krijgen.”

Het blad wordt verspreid via dertig locaties in Nederland en Suriname waar veel Hindoestanen komen, zoals toko’s en de Bollywoodzaken. Sewnarain zou graag zien dat zijn blad ook in de kiosk zou liggen. „Maar veel etnische bladen redden het niet, omdat ze verkocht worden op plaatsen waar maar een klein deel van de lezers te vinden is.”

SEN Magazine is een van de etnische bladen die het niet redde in de kiosk. Deze glossy voor mediterrane vrouwen bestond als papieren uitgave van 2004 tot 2006. Hoofdredacteur Senay Özdemir: „SEN was een echte, journalistiek gemaakte glossy. Ik had een grote uitgever nodig om mijn blad te financieren.” Sanoma, de uitgeverij die ook bladen als Libelle, Margriet en Nieuwe Revu uitgeeft, wilde wel participeren. Maar in 2006 vond de uitgever de oplage van 20.000 toch te laag. Özdemir: „Voor zo'n grote uitgever is 30.000 een minimale oplage. Wij hebben toen besloten op internet verder te gaan.”

SEN Magazine wil mediterrane vrouwen informatie bieden en zelfbewuster maken. Özdemir: „Ik wil de informatie op een prettige manier brengen. Ik wil ook graag dat ze zich erin herkennen.” Ze vindt het jammer dat de papieren versie ermee moest stoppen, maar ze ziet wel weer allerlei nieuwe mogelijkheden. „Het voordeel van internet is dat mensen direct op de artikelen kunnen reageren. En wij zijn nu bezig met een animatiesoap, waarin de perikelen van een jonge moslima in de multiculturele samenleving verwerkt zijn. Veel onderwerpen zijn voor mediterrane vrouwen taboe. Ik wil ze graag bespreekbaar maken.”

Taboes doorbreken is ook een van de doelen van Mzine, een blad voor zelfbewuste jonge Marokkanen dat tien keer per jaar verschijnt. Daarnaast wil het geïnteresseerden kennis laten maken met de culturele achtergrond van de Marokkanen. Initiatiefnemer Abdel Razak Chraou: „Het grootste deel van onze lezers is hier geboren en leest en spreekt geen Arabisch. Ze hebben op school wel gehoord over Willem van Oranje, maar weten weinig over de Marokkaanse geschiedenis. Daar schrijven wij over. Maar ook over sport, de Islam, taboes, enz.”

Het distributieprobleem dat de meeste andere bladen hebben, heeft Mzine niet. Chraou organiseert ook grote Turkse en Marokkaanse evenementen en het blad is verbonden aan de stichting Diversity Affairs. Chraou: „Het blad is in 2001 ontstaan, omdat wij merkten dat Marokkanen geen eigen communicatiekanaal hadden. We hebben nu zo'n 2.000 abonnees en daarnaast verspreiden we het blad gratis op onze festivals, concerten en feesten. Zo komen we toch aan een aardige oplage van 12.000 en kunnen we blijven bestaan.”