Wonderstamppot

Juristen houden van eten. De achttiende-eeuwse Franse gastronoom Grimod de la Reynière was een jurist, net als zijn negentiende-eeuwse landgenoot Brillat Savarin. Jeffrey Steingarten gaf ooit zijn baan als advocaat op om culinair journalist te worden voor het Amerikaanse Vogue. Mijn buurman, die advocaat is, laat zich bijna wekelijks fêteren in de duurste restaurants.

Ook ik heb rechten gestudeerd. (Tot zover de bewijsvoering.) En zo kreeg ik het Feelgood Legal Cookbook op mijn bureau, een geschenk van een oude studievriend. Het is uitgegeven ter gelegenheid van het vijftienjarig bestaan van advocatenmaatschap Van Mens & Wisselink en de kantoorpret straalt er vanaf. Telkens wordt een van de maten aan het woord gelaten over zijn favoriete, aan eten gerelateerde rechtszaak. Sommige zijn slechts in naamgeving culinair, zoals het beroemde Eierschedelarrest uit 1950: vrouw raakt zwaargewond doordat een onverlaat haar een klap op haar, zo blijkt, uitzonderlijk breekbare schedel geeft, waarop de Hoge Raad beslist dat ‘niet mag worden aangenomen dat de dader dit had kunnen voorzien’. Ernaast een foto van een advocaat met een ei op zijn hoofd, gevolgd door een recept voor crème brûlée.

Het smeuïgst vind ik het Wonderstamppotarrest, een zaak uit 1989. De rechtsvraag was of een blikje luchtgedroogd stamppotgranulaat voor de omzetbelasting viel onder de categorie ‘gerede maaltijden, verduurzaamd’. Het gerechtshof vond van wel: ‘Hieraan staat niet in de weg dat de stamppotten eerst na toevoeging van water voor consumptie geschikt zijn en dat wordt geadviseerd bij het klaarmaken boter te gebruiken.’ De Hoge Raad was het daarmee eens en voegde eraan toe ‘dat het spraakgebruik niet meebrengt dat van een (warme) maaltijd slechts dan zou kunnen worden gesproken wanneer vitaminen, eiwitten, koolhydraten en vetten in het betrokken samenstel van voedingsmiddelen voldoende zijn vertegenwoordigd. Terwijl de huidige samenleving hier te lande voor wat betreft de eetgewoonten te pluriform is om grond te kunnen bieden voor de slotsom dat naar hedendaags spraakgebruik niet als (warme) maaltijd kan worden aangemerkt een samenstel van voedingsmiddelen dat enkel bestaat uit aardappels en groente.’

Als ik zoiets lees, vraag ik me af of de edelhoogachtbare heren en dames het spul hebben geproefd. Stamppotpoeder als (warme) maaltijd kwalificeren? De woorden ‘infaam’ of ‘abject’ had ik tot voor kort nooit in verband gebracht met ons hoogste rechtsorgaan, maar lijken opeens buitengewoon juridisch toepasbaar.

Voor 4 personen:

1,5 kilo kruimige aardappels, geschild en in stukken

1 kilo spruitjes (schoongemaakt)

200 - 250 ml hete melk

3 eetlepels olijfolie

12 zwarte olijven, gehalveerd

200 g schapenkaas, in blokjes

75 g walnoten

Kook de aardappels en de spruitjes apart gaar. Maak er met de hete melk en olijfolie een smeuïge puree van en schep er de olijven, kaas, walnoten en veel versgemalen peper door.

op www.nrc.nl/kokenetc

    • Janneke Vreugdenhil