Leiders zijn nodig voor balans tussen arm en rijk

Wie maar een beetje verstand van geschiedenis heeft, weet dat we zonder betrouwbare leiders in een wereld belanden waar het recht van de sterkste geldt. Wie, zoals Peter Cuyvers (Opinie & Debat, 17 februari) naar ik aanneem, financieel onafhankelijk is en zichzelf redelijk kan redden, heeft, zo lijkt in eerste instantie, geen leider nodig. Dat leidt gemakkelijk tot de comfortabele mening dat iedereen wel zonder kan, maar niets is minder waar. Denk maar eens aan de vluchtelingen in Darfur, de `have-nots` in Brazilië maar ook de loon afhankelijken in Nederland. Wie alleen een maandelijks salaris ontvangt, dat er ook even zo hard weer uitvliegt vanwege de hoge kosten van het levensonderhoud, heeft betrouwbare en betrokken leiders nodig die opkomen voor zijn of haar belangen. Betrokken vakbondsleiders zijn noodzakelijk om, in een tijd van globalisering en doorgaande verplaatsing van werk naar lagelonenlanden, op te komen voor de belangen van de werknemer. Het is niet zo dat alleen bange mensen leiders willen, zoals Cuyvers schrijft. Leiders zijn noodzakelijk om er voor te zorgen dat de balans tussen arm en rijk enigszins in evenwicht blijft.