Invloed thuissituatie leerling onderschat

Paul Jungbluth betitelt het als ouderwets wanneer een leerling in een moeilijke thuissituatie een lager advies krijgt dan hij aankan (NRC Handelsblad, 21 februari). De resultaten van zijn onderzoek wijzen dat uit, dus dat is dan een gegeven waarmee onderwijsland te kampen heeft. Daaruit trekt hij de overhaaste conclusie dat dit door de feminisering van het onderwijs komt. Jungbluth beperkt zich tot het basisonderwijs, waar natuurlijk de verwachting van de leerkracht een rol speelt. Dat die verwachting niet alleszeggend is, tekent zich pas uit op de middelbare school. Een moeilijke thuissituatie heeft veel invloed op de prestaties op school: dat is de realiteit. Daarvoor zijn de counselor in het leven geroepen, de remedial teacher en de zorgcoördinator die weer korte lijntjes onderhoudt met de hulp uit de tweede en derde lijn.

Helaas kan een leerling niet altijd zodanig worden opgevangen dat zijn hele cognitieve potentie tot uiting komt. Als docent ondervind ik dagelijks aan den lijve wat het betekent als een leerling te hoog geplaatst is. De leerling bereikt een frustratieniveau dat hij meeneemt in een afstroomtraject en dat leidt helaas tot verregaande demotivatie waardoor het ook op het lagere niveau een martelgang wordt om met een diploma de middelbare school te verlaten.

Vervolgens is het helemaal verbazend dat het volgens Jungbluth tot de mogelijkheden behoort om het advies uitsluitend te baseren op de Citoscore. Zoals al zo vaak is geopperd: de Citotoets is een momentopname en is een hulpmiddel om tot een advies te komen en niet meer dan dat. Het is wel duidelijk dat de resultaten van het onderzoek dat Jungbluth heeft gehouden, hem eerder blikvernauwing hebben opgeleverd, dan oplossingsgerichte inzichten.