Pizza met smeerkaas

– Pronto?

– Toni?

– Si.

– Sono io, Gianpiero. Maak ik je wakker?

– Ah, Gianpiero, che bello! Jij stoute bankier! Lang niet gesproken.

– Oh, Tonino, wat goed je stem weer te horen. Moet je luisteren: heb je de krant gelezen?

– Jazeker. Wat bedoel je?

– Over Rijkman! Onze ouwe vriend van ABN Amro. De man die twee jaar geleden zo nodig ónze bank in Noord-Italië moest overnemen.

– Ach, ja, Rijkman, uomo ricco. Ik moest er wel om lachen.

– Lachen?! Toni, zie je wel wat hier gebeurt? ABN krijgt een kritisch briefje van een buitenlandse aandeelhouder met een miniem belangetje, en heel Holland staat op z’n kop. Weet je nog hoe die kaaskoppen destijds reageerden?

– Dat is nou juist zo grappig.

– Grappig? Toen jij als il presidente van de centrale bank in Rome die Amsterdammers terecht buiten de deur wilde houden bij Antonveneta was de wereld te klein. Jij, wij en héél Italië werden voor xenofobe nationalisten uitgemaakt. ABN Amro, Brussel en De Nederlandsche Bank waren laaiend dat jij mij, als rivaal van ABN, wél toestemming gaf ons belang in Antonveneta uit te breiden.

– Ja. En?

– En nu bemoeit diezelfde Wellink zich er ook weer mee. Hij vindt het, net als jij destijds, belachelijk dat een buitenlandse partij zich inlaat met de strategie van een Nederlandse bank.

– Ach ja, Nout, Naughty Nout. Ik snap dat wel, hoor.

– Kom op! Het is toch van de gekke. Zij roken destijds een complot. Dat jij op schoot van Berlusconi zat en ik weer op jouw schoot, omdat ik af en toe met je dochter uitging. Hoe is het trouwens met haar? Neen, in Nederland kunnen ze er pas wat van, van heulen. Wellink steunt ABN Amro heus niet zomaar. Weet je nog hoe die financiële man van ze heette? Tom de Swaan. Die was van DNB afkomstig. Hij is inmiddels vertrokken, maar is nog commissaris bij de Britse toezichthouder. Het zou me niets verbazen als de autoriteiten in Londen dat kritische hedgefonds TCI ook gaan zitten treiteren.

– Ik blijf erom gniffelen. Ben je klaar?

– Het gaat veel verder. De politiek gaat zich ermee bemoeien. Er komt een hoorzitting tegen buitenlandse investeringsmaatschappijen, aangevraagd door een socialistische parlementariër die ook al bij de centrale bank gewerkt heeft. Nee, dit zaakje stinkt. Maar ik moet nu hangen, m’n kwartje is op.

– Dank voor je verhaal, mijn lieve Gianpiero. Hou je haaks daar. Kusje op je voorhoofd.

Philip de Witt Wijnen