Geen strings op school

De Franse collega van Rouvoet heeft geen jeugd in de portefeuille.

Maar wel de crèches.

In Frankrijk zit sinds 1983 in vrijwel elke regering een bewindspersoon met een portefeuille die – mede – naar gezinszaken is genoemd. Nu eens een staatssecretaris, dan een onderminister, en soms een minister.

In de huidige centrum-rechtse regering is het gezinsbeleid in handen van een onderminister op Volksgezondheid. Niet alleen de status, maar ook het takenpakket van de bewindsman in kwestie, Philippe Bas, is anders dan dat van de Nederlandse vicepremier André Rouvoet. In de regering-Villepin gaat het gezin niet samen met jeugd, maar met ouderen, gehandicapten en de sociale zekerheid, inclusief de publieke zorgverzekering. Jeugd hoort bij minister Lamour, die ook over sport en het verenigingsleven gaat.

Eén onderdeel van het jeugdbeleid valt wel onder Philippe Bas, een voormalig staflid van president Chirac. Hij gaat over de crèches. Dat accent is geen toeval. De voornaamste verklaring voor de Franse aandacht voor gezinspolitiek is niet de zorg om sociale samenhang, maar om de demografie.

Linkse en rechtse regeringen voeren al jaren een actief beleid ter stimulering van het aantal geboorten. Een hoger kindertal moet mede de gevolgen opvangen van het groeiende aantal ouderen. Dat wordt des te belangrijker geacht omdat het Franse pensioensysteem een omslagstelsel is waarbij de werkende generaties betalen voor de ouderen van het moment.

Het beleid heeft wel succes: sinds dit jaar zijn Franse vrouwen de meest kinderrijke van Europa: gemiddeld 2,0 per vrouw, een fractie meer dan Iersen. Ouders profiteren onder meer van – inkomensafhankelijke – kinderbijslag, maar vooral van een relatief goed ontwikkeld netwerk aan crèches, waarvoor eveneens naar draagkracht wordt betaald.

De (onder-)minister die het meest in de buurt kwam van de opdracht van Rouvoet, zat in de centrum-linkse regering van Lionel Jospin, in 2001 en 2002. Haar naam: Ségolène Royal, de huidige socialistische presidentskandidate. Royal introduceerde onder meer het vaderschapsverlof, maar trok vooral aandacht met een morele agenda. Zo voerde zij campagne tegen het dragen van strings door schoolmeisjes, tegen de verspreiding van pornografisch materiaal en tegen geweld op tv. Royal belooft opnieuw meer aandacht voor morele thema’s als zij dit voorjaar tot president gekozen wordt. Op één: de autoriteit van ouders en leraren.