Dansen mag, ondanks het drumcomputerverbod

cd pop Larsson: This is Astronaut/ Munich

cd pop

Larsson: This is Astronaut/ Munich

****-

Goed nieuws voor de Zweedse spits Henrik Larsson: vijf Vlaamse talenten vernoemden hun gitaarband naar hem. In eigen land stonden ze al twee keer op Pukkelpop en gelden ze al langer als ‘veelbelovend’.

This is lijkt in zowel hoes als muziek een eerbetoon aan hun grote Belgische broer: Soulwax. Behalve een voorliefde voor zwart-witpatroontjes delen ze ook een passie voor melodie. Maar waar de gebroeders Dewaele na jarenlange draaita-felavonturen op Any minute now (2004) drums en gitaren onderdompelden in decadente elektronica, klinkt Larsson nog wild en onstuimig.

Dat er in hun muziek een drumcomputerverbod geldt, wil nog niet zeggen dat er niet mag worden gedanst. En ook al zeurt een synthesizer soms om aandacht, goede riffs gaan altijd voor. Ook in hun verwijzing naar verdovende middelen heeft de jonge garde een ouderwetse voorkeur: zong Soulwax nog over ‘E-talking’, Larsson houdt van ‘Grooving on L’.

Dat de band zich bij ieder nummer ook nog eens gedisciplineerd aan de drieminutengrens houdt, is tegelijkertijd een voordeel en nadeel. Want hoe volmaakt en vol zelfrelativering (‘Overrated, overestimated’) de tien liedjes ook zijn, samen duren ze nog geen half uur. Dat had van deze mopperende Hollander best een onsje meer mogen wezen.