Scepsis is noodzakelijk in de discussie over het klimaat 1

Bij deze wil ik mijn steun betuigen aan Hans Labohm. Geen excentriekeling of politieke extremist, maar iemand die vragen stelt bij de eenzijdige benadering van de klimaatverandering door het IPCC en de milieuorganisaties (NRC Handelsblad, 19 februari). Je hoeft echt geen klimaatwetenschapper te zijn om de zwakke plekken in hun verhaal te ontdekken. Zo maakt het IPCC selectief gebruik van gegevens, negeert onderzoek dat niet de juiste uitkomsten geeft en verwart modeluitkomsten met echte meetgegevens. Kritiek op deze kwalijke praktijken wordt achteloos opzij geveegd.

Toch is scepsis een normaal, zelfs noodzakelijk onderdeel van het wetenschappelijk onderzoek. Het feit dat scepsis kennelijk niet meer geaccepteerd wordt in de klimaatdiscussie is het bewijs dat we hier niet te maken hebben met wetenschap maar met politiek. De hele situatie doet me sterk denken aan een moment waarop een eminente wetenschapper veroordeeld werd tot huisarrest en een publicatieverbod omdat er een politieke consensus was dat hij ongelijk had. Deze wetenschapper was Galileo Galilei en zijn bewering was dat de aarde om de zon draaide. Iets wat in de zeventiende eeuw niet paste in het wereldbeeld. Inmiddels, bijna 400 jaar later, weten we wel wie gelijk had.

Overigens, als het dan vaststaat dat de mens de opwarming van de aarde veroorzaakt, dan hebben we het IPCC toch ook niet meer nodig voor onderzoek? Dan kunnen we al dat geld besteden aan bestrijding van armoede in de wereld en andere, echte problemen. Ik verbaas me er nog steeds over dat grote organisaties kennelijk in staat zijn om het publiek, de pers en de politiek ervan te overtuigen dat het deze winter uitzonderlijk warm is omdat te veel mensen niet met de fiets maar met de auto naar hun werk gaan. Knap gedaan!