‘Met porno vulde ik de leegte’

‘Rond mijn elfde jaar vond ik voor het eerst pornoblaadjes op de kamer van mijn broer. Chick, Seventeen, Sixteen. Ik was er meteen door gefascineerd. Als hij niet thuis was, ging ik er stiekem naar op zoek. Later haalde ik bladzijden eruit, die verstopte ik op mijn kamer. Op een gegeven moment pikte ik een blaadje, daarna nog een, en nog een. Het is tot op de dag van vandaag een stilzwijgend geheim tussen mijn broer en mij.

Seks associeerde ik vanaf die tijd met stiekem, met angst. Want stel je voor dat mijn broer me er wél op aangesproken had. Maar tegelijk werd de pornografie er nog spannender door. Een spanning die ik nog bijna dagelijks voel en die me nog regelmatig ‘roept’.

Ik was een overgevoelig kind, trok me dingen snel aan en was daardoor een makkelijke prooi voor anderen. Bij mijn ouders zag ik af en toe de wanhoop en de zorgen in hun ogen. Mijn puberteit was een periode van overleven. Omdat ik zoveel moeite had om me staande te houden tussen leeftijdgenoten, had ik de conclusie getrokken dat een vriendinnetje krijgen al helemaal niet voor me was weggelegd. Zo ging mijn nieuwsgierigheid naar porno langzaam over naar troost zoeken in porno. Als ik me rot voelde, merkte ik dat dat nog het enige was waar ik plezier in kon hebben. Met pornografie vulde ik de leegte, voor even. En natuurlijk nog steeds in het geheim. Tegelijkertijd zocht ik wel de angst en spanning op door mijn schoolagenda vol te plakken met pornoplaatjes, op het gevaar af dat iemand in de klas die zou zien.

Porno was mijn beleving van seksualiteit geworden. Mensen om me heen kregen relaties, kinderen, en ik had zelfs nog nooit een vriendin gehad, was nog nooit met een vrouw naar bed geweest. Voor de buitenwereld hield ik de schijn op dat er geen vuiltje aan de lucht was. Op mijn werk heeft nooit iemand geweten hoe mijn privésituatie in elkaar zat.

Rond mijn achttiende ben ik gaan werken in een branche die voor 95 procent uit vrouwen bestaat. Daar kreeg ik een leidinggevende functie. Keihard, bot en kil kon ik zijn. ‘Wat nou, jullie vrouwen moeten me niet? Nee? Ik ben jullie leidinggevende, je kan niet om me heen!’ Ik denk dat ik op die manier figuurlijk terug wilde slaan naar de meiden op de middelbare school die me nooit zagen staan.

Van binnen werd ik steeds zuurder, bozer, cynischer, wanhopiger. Ik vond mezelf zo’n ontzettende loser. Ik nam me zelfs voor om me van het leven te beroven als ik voor mijn vijfendertigste geen relatie zou hebben. Er zijn in de loop van de jaren wel eens vrouwen geweest met wie ik wat intensiever contact had, maar het bleef veelal platonisch of het werd al snel erg ingewikkeld. Ik heb ontdekt dat ik voornamelijk op vrouwen val die het op hun beurt lastig vinden om met mannen om te gaan. Die net als ik problemen hebben met seks. Kennelijk heeft dat iets opwindends voor me.

Porno had de functie van verdoving, uitlaatklep voor mijn woede, maar spannend vond ik het al lang niet meer. De komst van de pc en internet veranderde dat. Binnen de kortste keren zat ik avonden, nachten achter de computer op zoek naar pornografie. Ik masturbeerde daarbij excessief, wat een hoop energie en levenskracht kost.

Internet is een jungle. Voor je er erg in hebt, bevind je je in een wereld waar je eigenlijk niet wilt zijn. Een jaar of zes geleden las ik in een tijdschrift dat kinderporno op internet steeds grotere vormen aannam. En hoewel ik geen pedoseksuele gevoelens heb of heb gehad, werd ik daar nieuwsgierig naar. Wat was dat precies, wat moest ik me erbij voorstellen, en was het eigenlijk moeilijk te vinden? Na heel lang zoeken kwam ik inderdaad op sites en forums waar dit soort porno te vinden was. En net zoals de kleine Alex die voor het eerst bij zijn grote broer de seksboekjes zag, zo trapte ik opnieuw in de val. Wat begon als nieuwsgierigheid, kreeg ook nu na verloop van tijd een ander karakter. Steeds weer keerde ik terug naar die forums op internet, vond daar weer linkjes. Het zit vaak goed verborgen, je moet de trucjes weten om de bestanden te decoderen en passwords kennen om ze te openen. Het geeft een kick als dat lukt. Zo word je een junk die steeds weer op zoek moet naar zijn stuff.

Na verloop van tijd kreeg ik last van mijn geweten. Ik zou op seksueel gebied nooit iemand iets kunnen aandoen, en kinderen al helemaal niet, waarom deed ik dit dan? Soms werd ik gillend van angst wakker, stel je voor dat iemand erachter zou komen. Aan de andere kant, wat kon mij het nog allemaal schelen? Mijn leven was toch al verrot. Het is de zwaarste tijd geweest die ik ooit heb meegemaakt. Ik begreep helemaal niets meer van mezelf. Hoe kon het dat iets wat ik eigenlijk zo veroordeelde, en wat eigenlijk zo ver van me afstond, dat ik daar steeds weer naar op zoek ging? Nu denk ik dat het pure zelfvernietigingsdrang was.

Toch kwam er een moment waarop ik tegen mezelf zei: ‘Wil je nou echt zó verder? Wat voor leven is dit nou? Je lijkt verdomme wel verslaafd!’ Ik heb vijf vuilniszakken vol magazines, films en cd’s weggegooid en alle computerbestanden gewist. Even de kraan dicht. Ik ben gaan testen of ik echt verslaafd was. Op Google vond ik een site, www.seksverslaving.nl, waar serieus over dit soort problemen wordt gepraat. Er stond: „U bent echt niet de enige die hier mee worstelt”. Ik dacht dat ik helemaal gek werd, toen ik dat las. Er stond ook dat seksverslaving veroorzaakt kan zijn door seksueel misbruik. Ik ben het gaan onderzoeken, ben in gedachten heel ver terug gegaan, maar ik kon niemand bedenken die mij misbruikt zou kunnen hebben. Ik zou bijna willen dat het wél zo was, dan had ik tenminste een oorzaak.

Ik heb mijn moed bij elkaar geschraapt en alles aan mijn psycholoog verteld. Doordat ik er eindelijk over kon praten, kwamen er opeens andere emoties vrij. Een stortvloed van pure, overweldigende gevoelens. Ik kon weer voelen hoe het was om van iemand te houden. Als ik aan mijn ouders dacht of aan mijn zus, zo intens houden van. En ik heb het uitgeschreeuwd dat ik kinderen nooit iets aan zou kunnen doen en dat ik niet snapte waarom ik dan toch steeds weer op zoek ging naar die troep. Het was een heftige doorbraak die resulteerde in paniekaanvallen, hyperventilatie, bijna een opname. Maar ik heb me er met hulp van familie en vrienden toch doorheen geslagen. Tot op de dag van vandaag ben ik mijn therapeut dankbaar dat ze zo kalm op mijn biecht heeft gereageerd. Ik kan rustig zeggen dat het mijn leven heeft gered.

Na die moeilijke crisis wilde ik mezelf wat betreft seksualiteit het beste gunnen. Mijn psycholoog is voor me op zoek gegaan en bracht me in contact met een coach die gespecialiseerd is in het begeleiden van seksueel onervaren mannen als ik. Het eerste doel was dat ik weer wat meer plezier in het leven zou krijgen en mezelf zou gaan accepteren zoals ik ben. En natuurlijk hebben we veel gepraat over seksualiteit, om daar het taboe voor mij van af te halen. En dat heeft goed gewerkt, ik kan er nu op een normale manier over praten, ook met anderen.

Het volgende onderdeel van de therapie waren de sessies met de intimiteitscoach. We begonnen met simpel tegen elkaar aanzitten en elkaars aanwezigheid voelen, daarna aanraken, hoe is het om aan te raken en aangeraakt te worden? Samen voor de spiegel staan. Ik heb ook geleerd hoe het is om gemasseerd te worden en zelf een vrouw te masseren. Daarna mocht ik op verkenningspad, ik mocht haar lichaam onderzoeken, kijken, voelen, strelen. Ik vond het fantastisch, hier had ik zolang op gewacht en gehoopt, en eindelijk was het dan zover! En ook heerlijk om te ervaren hoe het is om zélf aangeraakt te worden door een vrouw. In sommige sessies zijn we ook samen onder de douche geweest. Ja, dat waren hele belevenissen, er viel een last van me af toen ik dat eindelijk kon ervaren. Het was vooral fijn om te merken hoe mijn lichaam er op reageerde. Het lichaam weet best wat het wil, alles werkt gewoon, het klopt allemaal.

Een paar maanden later maakte ik kennis met de inwijdster, de laatste stap in de therapie. Ik was natuurlijk wel zenuwachtig, maar het voorgaande traject had al veel spanning weggenomen. Toen is het gebeurd, voor het eerst had ik echt seks met een vrouw. Ik kan je zeggen dat dat een hele bevrijding was. Eindelijk was het nu voorgoed voorbij: geen maagd meer. En het was allemaal waar: de eerste keer gaat het allemaal niet zo soepel, gehannes met het condoom, merken dat ik niet zo heel veel voelde toen ik bij haar naar binnenging, op een gegeven moment had ik zelfs even de gedachte: is dit het nou, is dit het nou waar iedereen altijd zo euforisch over doet? Ik heb wel geleerd en ervaren dat het leuke vooral het hele spel is en dat het daadwerkelijke neuken daar gewoon een onderdeel van is. Heerlijk, maar niet het enige.

De inwijdsessies zijn nu voorbij en ik wil het wel graag draaiende houden, dus ik heb een leuke massagesalon gevonden waar ik soms naartoe ga. Zolang er geen vriendin is in mijn leven met wie ik deze intimiteit kan delen, dan maar even zo.

Het belangrijkste dat ik heb ervaren en geleerd, is dat pornografie gewoon niet kan tippen aan echte intimiteiten. Pornografie is koud en kil en leugenachtig. Vooral de pornografie waar ik op een gegeven moment mee in aanraking kwam, die heeft een deel van mijn seksualiteit beschadigd. Hopelijk zullen de beelden die ik heb gezien op den duur vervagen. Ik wil die verslaving graag achter me laten, maar als ik onder druk kom te staan of moeilijke dingen meemaak, dan komt altijd weer die drang. Dan is het: modem loskoppelen van de pc en heel ver weg stoppen.

Ik weet nu dat ik alles in huis heb om een relatie met een vrouw aan te gaan. Het lukt me al vrij goed om een platonische vertrouwensband op te bouwen. Ik kan goed luisteren, waardoor ik veel te weten kom. Nadeel is dat vrouwen me vaak zien als een grote broer. Het blijft moeilijk om die oude overtuiging dat ik een probleemgeval ben, om te buigen naar succes. En toch gaat het me lukken. Ik moet nog vaak denken aan wat de inwijdster zei, de laatste keer dat ik bij haar was: ‘Je mag jezelf de vrouwen van Nederland niet onthouden, daar ben je veel te leuk voor!’

Opgetekend door Brigit Kooijman

    • Brigit Kooijman