Horror met een boodschap

MODERN SPROOKJE: Bryce Dallas Howard in ‘Lady in the Water’ BRYCE DALLAS HOWARD stars as Story in Warner Bros. PicturesÕ and Legendary PicturesÕ ÒLady In The Water,Ó distributed by Warner Bros. Pictures. The film also stars Paul Giamatti. PHOTOGRAPHS TO BE USED SOLELY FOR ADVERTISING, PROMOTION, PUBLICITY OR REVIEWS OF THIS SPECIFIC MOTION PICTURE AND TO REMAIN THE PROPERTY OF THE STUDIO. NOT FOR SALE OR REDISTRIBUTION. Warner Bros. Pictures

Lady in the Water (Warner)Film: Extra’s:

Tegenvaller. Dat was afgelopen zomer de consensus over M. Night Shyamalans Lady in the Water. En eigenlijk had hij sowieso nooit meer zoiets goeds (of moeten we zeggen: verrassends) gemaakt als The Sixth Sense (1999). Lastige reputatie om als filmmaker tegenop te moeten boksen. De spookachtige thriller The Sixth Sense had een van de meest onverwachte plots van de late jaren negentig. Zo’n inval krijg je maar eens in je leven. Dus daarna kon het alleen maar minder worden. Arme Night. Terwijl iedereen op een nieuwe griezelplot zat te wachten, wilde niemand hem serieus nemen als verhalenverteller. Eigenlijk waren al zijn films metaforen voor de mannelijke identiteits-, cq midlifecrisis, maar het was voor het publiek leuker als het gewoon genrefilms waren over een jongetje dat dode mensen kon zien, een maniakale stripverzamelaar, graancirkels en andere onverklaarbare verschijnselen. Dus vermomde hij ze als zodanig. Maar ja, horror met een boodschap hè, dan moet je van goeden huize komen.

Lady in the Water, vertelt de regisseur op de dvd, was eigenlijk een tot kinderboek verwerkt modern sprookje dat hij voor het slapen gaan aan zijn dochters vertelde. Over de tijd dat de wezens uit het water nog vredig met de wezens van het land communiceerden. Laten we hopen dat dat in huize Shyamalan niet te veel slapeloze nachten opleverde, want verfilmd komen er weer een hoop voorbijflitsende spookschimmen en zachtjes dichtwaaiende deuren aan te pas. Suggestief kan hij wel zijn. Maar eigenlijk gaat de film over de worsteling van een filmmaker met zijn onderwerp. Niet voor niets komt Night er zelf prominent als verhalenschrijvend personage in voor. En introduceert hij een filmcriticus (die als eerste het loodje moet leggen tegen de monsters uit de nacht). En een feeëriek schepsel dat ‘Story’ heet en gedurende de film ‘gered’ moet worden van de duisternis. Het is eigenlijk wel aandoenlijk, zo’n filmmaker die zo consequent worstelt met de praktijk van het filmmaken zelf. Want van The Sixth Sense tot nu gaan zijn films ook over mensen die koste wat het kost in magie en grote verhalen wíllen geloven.

Lady in the Water is eigenlijk de eerste film die aan het einde niet een of andere rationele oplossing biedt. Oké, er waren de aliens in Signs natuurlijk, maar misschien waren die ook alleen maar een filmische verbeelding van de in een geloofscrisis geraakte Mel Gibson in de hoofdrol. Dat was natuurlijk voordat Mel met The Passion of the Christ en Apocalypto wél de waarheid in pacht kreeg.

Wat moet je toch met regisseurs wier ideeën meer tot de verbeelding spreken dan hun films? Stiekem inhalen op dvd natuurlijk. Op een of andere manier is de tegenvaller dan toch minder groot dan op het witte doek.

Dana Linssen