Mafkees!

Daar zat ik: eindelijk een stoel bemachtigd en nog niet tevreden. Waarom ging dat groepje mensen niet weg?

De tent op de Nieuwmarkt in Amsterdam was overvol, reden voor een groepje laatkomers om in het gangpad te staan en zo mijn uitzicht op het podium te belemmeren. We waren gekomen voor drie elegante dames die het Chinese nieuwjaar muzikaal zouden inluiden, niet voor de ruggen van een stel onbehouwen Nederlanders.

Voorzichtige aanmaningen om het gangpad vrij te maken haalden niets uit. Met name een fors gebouwde man met een snor en een wit jack leek geenszins van plan zich ergens iets van aan te trekken. Wat nu?

Mijn lichaam maakte zich op voor de strijd, ik voelde het van binnen koken, maar mijn hoofd hield alles in bedwang. Uit verlegenheid, of gewoon uit angst. Van een dergelijk hoofd had een klein mannetje in een zwart jack geen last.

Het mannetje stoof op uit zijn stoel en ging wijd gebarend voor het groepje staan en probeerde het in zijn eentje terug te duwen: theatraal en flink tegelijk. Te flink.

Het volgende wat ik zag was het mannetje dat tegen de grond werd gekwakt en de man met de snor die er tevreden naast stond. Kreten van ontzetting gingen langs de rijen, kinderen huilden.

Ik sprong op. „Mafkees!” riep ik over een veilige afstand van wel vijf meter en nauwelijks hoorbaar naar de snor. „Ga daar toch weg!”

Een Chinese ordebewaker, tot dan onzichtbaar, kwam tussenbeide. Het groepje verdween en wij herkregen het zicht waar we recht op hadden.

Het flinke mannetje had zijn doel bereikt, maar ook had hij een zeer hoofd. Mij mankeerde niets, maar ik bleef achter met het knagende ongenoegen dat ik niet verder was gekomen dan een paar kreten. Er moet een gulden middenweg zijn, zou je zeggen, een manier om een ander openlijk te corrigeren zonder een hersenschudding op te lopen.

Maar waar ligt die? Het nieuwe kabinet-Balkenende en zijn credo Samen Leven indachtig keerde ik huiswaarts, met een voornemen voor het – Chinese – nieuwe jaar. Tussen nu en februari 2008 zal ik de weg van het Gulden Midden gevonden hebben. Met een beetje zelftraining moet dat lukken.