Loney, Dear

Uit Zweden komen wonderschone klanken. Is het niet van Peter, Björn and John of Jens Lekman, dan is het wel van de nieuwe ontdekking Loney, Dear. Loney, Dear klinkt als een volledige band, maar bestaat slechts uit multitalent Emil Svanängen die in zijn eentje de liedjes schrijft, speelt en opneemt. Zijn eerste drie cd’s verkocht hij bij optredens en via internet, maar de nieuwe cd Sologne wordt uitgebracht bij een platenmaatschappij. Svanängen speelt soms voor singer/songwriter, zoals in het openingsnummer, waarin de gitaar kabbelend zijn breekbare zang ondersteunt. Maar het wonder gebeurt vooral in liedjes waarin Svanängen een uitgebreider instrumentatie verzorgt. Met subtiele gitaar-twinkel en een warmbloedige stroom aan orgel-achtige klanken tovert Svanängen zijn liedjes om in eenpersoons popsymfonieën. The City, The Airport en Where Are You Gogogoing To? bijvoorbeeld, hebben de jubel van Belle & Sebastian in hun beste nummers. Het mooie bij Loney, Dear is dat je soms niet weet wat je hoort, zo vele lagen (gedempte trompetten, orgel, strijkers) kent de onderstroom van geluid die Svanängens voortjagende stem begeleidt.

Hester Carvalho

Loney, Dear. Sologne (Dear John)