Herkenning in digitaal kader

De fotolijst is niet nieuw en de digitale fotolijst ook niet meer. Maar voor de bejaarde kijker is de digitale fotolijst een niet aflatend fascinerend fenomeen.

Bejaarden weten digitale fotolijst te waarderen. beeldschermen

Een uitmuntend idee is vaak een combinatie van twee goede ideeën. Neem de versmelting van de concepten beeldscherm en fotolijst: de digitale fotolijst is een hit, getuige het ruime aanbod. Grote tv-fabrikanten als Philips, Sony en Telefunken hebben zich erop gestort. En er zijn specialisten als Compositor en Ceiva. Voor 90 à 500 euro koop je een plat beeldscherm van 6 à 9 inch diagonaal, omkaderd door een al dan niet verwisselbare lijst van hout, nephout, aluminium of plastic marmer. Foto’s worden geladen door een van de slots te voorzien van een geheugenkaart die eerder via pc of laptop was geladen met digitale foto’s. Sommige modellen hebben ook een usb-aansluiting en een intern geheugen en laten zich geheel vanaf een pc of laptop programmeren.

Een ingebouwde processor regisseert de presentatie van de foto’s, bijvoorbeeld het tijdsinterval en de wijze van beeld wisselen. Dat laatste kan onder meer met overvloei of in ruitenwisser-modus. De processor zorgt ook dat de foto’s, ongeacht hun bestandsomvang, precies in het kader vallen. Na de laatste foto komt de eerste terug, tot het apparaat wordt afgezet. Uiteraard zijn er modellen met een tijdschakelaar.

Tegenover het nadeel van de hoge prijs (de Bijenkorf heeft er al een van 89 euro) staan veel voordelen, zoals de prachtige belichting. Net als op een plat computerscherm, maar in een notenhouten lijstje op de schoorsteen is dat een openbaring. De beeldwisselingen houden de kijker scherp, de bejaarde kijker in het bijzonder. Twee proefpersonen van achter in de tachtig zijn enthousiast over hun digitale fotolijst. Zo nu en dan het fotoprogramma vervangen en het feest der herkenning maakt een doorstart.

Bij een schermgrootte van pakweg 600×800 pixels is een jpeg-bestand van 1 MB al ruim genoeg, maar 20 MB intern geheugen is dan karig. Let daarop als usb de enige aanvoermogelijkheid van beelden is. Een flash card van een paar honderd MB of meer is een beter idee. De 21ste-eeuwse fotolijst heeft doorgaans luidsprekers, en leent zich ook voor een doorlopende minimultimedia-voorstelling (te maken met software als Windows Photo Story) of een stukje video.

En daar schuilt het gevaar: een idee dat schitterde door eenvoud dreigt ten onder te gaan aan te veel mogelijkheden. ‘Fotolijstjes’ van 10 inch zijn al op de markt, WiFi-programmering, uploaden vanuit elke uithoek van de wereld via een mobiele telefoon, aansluitingsmogelijkheden voor een tweede beeldscherm. Over een paar jaar zit er wellicht een toetsenbord bij, en is het verschil met een gewone pc nog slechts dat deze op het dressoir staat.

    • Michiel Hegener