Een haarband, lekker sixties

Bijna lente, tijd voor nieuwe mode.

nrc.next onthult de trends.

Charlotte Casiraghi, dochter van prinses Caroline van Monaco, bij de presentatie van de voorjaarscollectie van Karl Lagerfeld, vorige maand in Parijs. Foto Reuters Charlotte Casiraghi, Princess Caroline of Hanover's daughter, attends French fashion house Chanel's Spring-Summer 2007 Haute Couture collection designed by German designer Karl Lagerfeld in Paris, January 23, 2007. REUTERS/ Philippe Wojazer (FRANCE) Reuters

Wie A zegt, kan best ook B zeggen. Wie deze lente gaat voor de sixties look – strak broekje, plat schoentje, gestreept shirtje of ‘A-lijn-bloesje’ erboven – moet z’n outfit eigenlijk completeren met clipoorbellen, dikke kunststof armbanden, en... een haarband.

De haarband hoort erbij. In winkels wordt hij je van alle kanten opgedrongen. Er zijn brede en smalle, met patronen of effen, of van goud met nep-diamanten (het ‘Homecoming Queen’-diadeem). Sieradenwinkel Claire’s heeft een hele kast vol, met namen als de ‘Pink Zebra’, de ‘Purple Cheetah’ en de ‘Red Glitter’. Ze kosten zo’n vijf euro.

Toen ik een jaar of negen was, was het mijn grootste ambitie een keurig meisje als mijn nichtjes te worden, van wie ik de spencers en plooirokken mocht afdragen. Mijn nichtjes speelden hockey, ze bezaten vele paren kniekousen van Bonnie Doon (het merk met het hondje, nu te koop op elk groot station, toen een exclusiviteit), en op hun ronde hoofden vol steil dik haar rustte steevast een haarband, die kleurde bij hun kleding.

Ik kreeg er ook eentje, een dunne metalen, en herinner mij voornamelijk hoe mijn haar zich er onder- of bovenuit wurmde, hoe vaak ik hem terug op zijn plek moest duwen, hoe bang ik was dat ik kaal van dat ding zou worden, en hoe hij me na een tijdje dragen steevast een kloppende pijn in de slapen bezorgde. Ik denk niet dat ik hem ooit een hele schooldag op mijn hoofd heb gehad.

Op de sieradenafdeling van de Bijenkorf in Den Haag hangen, naast de clipoorbellen, dikke, rood-wit-blauwe haarbanden, die ik er grappig uit vind zien. Maar door mijn verleden vertik ik het om ze midden op de parterre te passen. „Ze horen bij een look”, zegt Angela, een moederlijke verkoopster. „Maar we hebben ook andere looks. Kom.” We laten de haarbanden voor wat ze zijn.

Dé sieraden van deze lente, aldus Angela, hebben met de sixties niets te maken. De nieuwe kleuren zijn lichtblauw, lichtgroen en parelmoer. Er zijn lange, simpele kettingen met één grote hanger eraan, en er zijn bedelkettingen en -armbanden vol vriendelijke, gladde steentjes. De uitstraling is die van een dagje schelpen zoeken aan het strand. Voor deze zoete rust betaal je wel meer: een doosje met zes bedels van sieradenmerk Casa Collection kost honderd euro.

Thuis pas ik stiekem de haarband die het blad Starstyle gratis bij zijn maart-nummer levert. Een bruine, met aan één kant een strikje. Licht materiaal. En wat blijkt: hij past. Ik lijk net een keurig meisje, van een jaar of negen.