Bewaking

Het knieslot is in aantocht, en ik verheug me erop. Vroeger hadden we alleen het knieschot – dat klonk meteen zo bloederig. Het knieslot is bedoeld voor ontsnappende tbs’ers, maar in de praktijk moet een veel ruimere toepassing mogelijk zijn.

Even de voorgeschiedenis. Toenmalig Kamerlid Joost Eerdmans (LPF) had een stroomstoot voor tbs’ers voorgesteld. Dus dat ze weglopen en na tien meter half geëlektrocuteerd omvallen, als een vogel die nu eens niet uit zijn as verrijst, maar erin neerstort. Minister Hirsch Ballin heeft dat laten onderzoeken en merkte toen pas dat op die manier „de ethische grenzen in ruime mate overschreden” zouden worden. Het was een te grote inbreuk op de ‘lichamelijke integriteit’. Bovendien bestonden er risico’s van „verwonding, verbranding, hartfibrillatie en hartstilstand”.

Of die risico’s ook voor het gewezen Kamerlid erg bezwaarlijk waren, vermeldt de geschiedenis niet, maar hij gaat daar sinds kort ook niet meer over.

Nu wil Justitie een knieslot ontwikkelen. Als een tbs’er op verlof zich te ver van zijn begeleider verwijdert, blokkeert het slot waardoor de tbs’er tot de hurkstand gedwongen wordt. Hij kan ter plekke dus nog wel zijn behoefte doen, begrijp ik, maar vluchten gaat niet meer.

Ik zou zeggen: geef zo’n tbs’er een geoefende bewaker mee, en je bespaart je een hele hoop gedoe, maar dat is natuurlijk weer zo’n primitief columnistengedachtetje. Kniesloten zijn veel moderner dan bewakers.

Op tekeningen ziet zo’n knieslot er nogal akelig uit, het heeft iets van een juk, maar dan voor de knie. Mijn eerste reactie was: „Au!” Ik dacht even dat ik naar het kniescharnier van een kunstbeen zat te kijken, maar dat kwam vooral omdat ik nog nooit het kniescharnier van een kunstbeen had gezien. Het knieslot, las ik ergens, is een soort uitwendig mechanisch kniegewricht dat het onderbeen kan vastzetten via een op afstand bestuurde zender.

Hoe het dan met de ‘lichamelijke integriteit’ gesteld is, stond er niet bij, maar misschien is de minister zo bereidwillig om ook dat te laten onderzoeken. Stel nu dat de uitkomst van dat onderzoek positief is. In dat geval voorzie ik ingrijpende gevolgen voor ons aller sociale leven. Want als je een medeburger aan de grond mag nagelen met simpele afstandsbediening, waarom zouden we ons dan tot die tbs’ers beperken?

We zouden kunnen beginnen met toepassing op de werkvloer – goed voor onze economie. Werkgevers klagen nogal eens dat werknemers te vaak naar de wc, de koffieautomaat of het rookhol gaan. Voortaan zou de werkgever – uiteraard na enkele waarschuwingen, het moet wel fair blijven – via zijn zender kunnen ingrijpen.

Ook in de huiselijke sfeer is deze unieke uitvinding toepasbaar. Een vrouw verdenkt haar man van ontrouw. Ze wil voorkomen dat hij ’s avonds een lange wandeling naar zijn maîtresse maakt. Wat doet ze? Even het knieslot programmeren op maximaal 1.000 meter – en ze heeft geen omkijken meer naar hem.

Uiteraard zouden we deze vorm van bewaking kunnen perfectioneren door ook sloten voor andere, cruciale lichaamsdelen te ontwerpen. Mij ontbreekt nu de ruimte om in plastische details te treden, maar ik kom er te zijner tijd graag op terug.