De wereld van de man. Nou ja, de gesteriliseerde man

Beau van Erven Dorens heeft zich laten steriliseren! Sorry dat ik met de deur in huis val, maar ik las het gisteren in de oudere broer van deze krant, en ik dacht: dat weet u vast nog niet.

Op de Achterpagina van NRC Handelsblad schreef Beau een column getiteld ‘In zak en as’, over de dag dat hij zich zijn mannelijkheid liet ontnemen. Het is een column die, voorspel ik, een van zijn beste ooit zal zijn. Er zaten veel opmerkelijkheden in, die mij een inkijkje gaven in de wereld van de man. Nou ja, de gesteriliseerde man. Zo moest Beau zelf verdovende pasta op zijn zaadleiders smeren. Het verbaasde mij dat je dat zelf moet doen, op de wc van het ziekenhuis. (Engste plek op aarde.) Omdat de wc bezet was, deed Beau het in het urinoir, waar hij werd betrapt door een man die net van de wc kwam. Dat je als BN’er je zaakje open en bloot insmeert met verdoofcrème, vind ik een wonder. Maar ik vind het urinoir sowieso een wonder. Dat mannen in staat zijn zo openlijk te plassen. En dan ook nog met elkaar converseren over wat er gisteren op tv was. En dan hun handen niet wassen. En dan gewoon weer op de computer gaan typen.

Ik drijf af. Het opmerkelijkste vond ik dat Beau, met zijn verhaal over deze mijlpaal (oprecht onbedoelde woordspeling) volgens mij een nieuwe weg inslaat. Imago-technisch dan. Beau stond voor mij, afgezien van zijn wufte naam, altijd voor ruig, stoppelig, motor, bier, vrienden hard op de schouders slaan, luid praten, zilveren ketting in bronstig borsthaar en andere woest-mannelijke dingen. In zijn stuk probeert hij dat imago nog hoog te houden (hij meldt dat hij tijdens de operatie een Elvisbril droeg), maar ik lees hierin een nieuwe Beau. Een gevoelige Beau. Een bange Beau ook – maar dat zou ik ook zijn als ik man was en een arts een operatiekleedje over mijn piemel legde.

Misschien komt het door zijn degradatie van tv-held naar quizmaster dat hij zo openlijk over zijn gevoelens, angsten en ballen schrijft. Maar ik vind het mooi. En ik zal nooit meer op dezelfde manier naar Beau kijken bij Deal Or No Deal, het onbegrijpelijke Talpa-spel met de geldkoffers. Als Beau weer met lage stem vraagt: ‘Deal or no deal?’, weet ik: no deal, bij Beau. Maar dat geeft niks hoor, jongen.