Bernarda Fink

Liederen van Brahms zijn er grofweg in twee soorten; kunst- en volksliederen. In totaal zijn het er zo’n tweehonderd, waarvan de Argentijnse mezzosopraan Bernarda Fink er eenendertig heeft uitgekozen voor haar cd Brahms - Lieder. Natuurlijk staan er bekende werken op, zoals het door talloze speelbeesten en -dozen misbruikte Wiegenlied, dat in de warme, onopgesmukte lezing van Fink toch ontroert. Maar Fink richt zich vooral op de kunstliederen, en realiseert daarin ook de opwindendste hoogtepunten. De diepte van haar stem maakt van Vergebliches Ständchen een soort minioperaatje. Ongrijpbaar sfeervol is Von ewiger Liebe, in contrast met de aardse onrust en het rollen van de branding in Verzagen .De manier waarop Fink Wie Melodien zieht es inderdaad vloeiend, in één lijn zingt, onderstreept haar kracht als liedzangeres (als concert- en operazangers is ze óók erg goed, getuige onder meer de vele samenwerkingen met dirigent René Jacobs).

Dat Brahms in zijn liederen sowieso op zijn sterkst is, is niets nieuws. Maar Fink en pianist Roger Vignoles verfrissen oude liefde met de tedere aandachtigheid van hun vertolkingen.

Mischa Spel

(Brahms Lieder, HMC 901926)