Nu pas uit de schaduw

Arie Slob werd eind vorige week gekozen tot voorzitter van de ChristenUnie-fractie in de Tweede Kamer. De fractie is onervaren na het vertrek van André Rouvoet.

Arie Slob Foto ChristenUnie Arie Slob FOTO: ChristenUnie ChristenUnie

Arie Slob, afgelopen donderdag gekozen tot fractievoorzitter van de ChristenUnie, was de enige kandidaat om André Rouvoet op te volgen als leider van de fractie. Hij is straks het enige lid van de zeskoppige fractie dat het kabinet-Balkenende II nog heeft meegemaakt. De onervaren fractie gaat onder Slob een onzeker avontuur tegemoet: de ChristenUnie is nooit eerder regeringspartij geweest en partijleider Rouvoet zit in het kabinet.

Arie Slob toont zich tot nu toe van zijn strijdbare kant. Hij belooft zich, op zijn weblog, dualistisch op te stellen – zoals zijn pasbenoemde PvdA-collega Tichelaar dat ook al beloofde. Slob zal het kabinet kritisch blijven volgen, schreef hij. „Dualisme zit namelijk in mijn (politieke) genen.”

Sommige Kamerleden vroegen zich vorige week af of Slob bereid zou zijn het politieke spel te spelen. Maar de nieuwe fractieleider van de ChristenUnie gaf vast een voorproefje van zijn nieuwe rol. Tijdens een debatje met de toekomstige oppositiepartijen greep hij hard in, al voordat het nieuwe kabinet is aangetreden. De nieuwe coalitiepartijen wilden een wetsvoorstel per se vorige week behandelen, terwijl de toekomstige oppositie daar niets voor voelde en het onderwerp wilde uitstellen. Slob rende naar voren en maakte een einde aan de discussie. Het wetsvoorstel werd op dat moment behandeld, en daarmee uit.

Arie Slob (45) belandde in 2001 in de Tweede Kamer. De vrijgemaakt-gereformeerde Slob zat tot die tijd in de gemeenteraad van Zwolle en werkte in het onderwijs, onder meer als leraar maatschappijleer. Lange tijd was Slob bovendien actief in het GPV, een van de twee voorlopers van de ChristenUnie. Slob werd vooral bekend als onderwijswoordvoerder die zich inzette voor de rechten van het bijzonder onderwijs. Hij verdedigde islamitische scholen, ook toen het CDA daar kritisch over was. Als Kamerlid leek hij een hekel aan het politieke spel te hebben. Hij verdween na een teleurstellende uitslag in 2002 even uit de Kamer, maar kwam in 2003 weer terug.

Tijdens de onderhandelingen voor het kabinet-Balkenende IV was Slob de secondant van André Rouvoet. De onderhandelingen konden fel zijn, en Slob moest zware gesprekken voeren om goede resultaten te behalen. Op zijn weblog zocht hij vaak naar de relativering. Na de eerste informatieronde met informateur Herman Wijffels scheef hij daarop: „Toen ik in de auto op André zat te wachten die nog omringd was door hordes journalisten, belde mijn dochtertje Karen (10) op. Het konijn was dood gegaan. Zo relatief zijn dingen nu.”