Holloways

”Ik verveel me zo in Amsterdam-Noord,” zong de groep Drukwerk in 1978 en dat gevoel is van alle plaatsen en alle tijden. There`s nothing for the kids to do today,” echoot het bij de Holloways uit Noord-Londen.

Op het eerst gezicht lijken ze een doorsnee Britrockgroep, aanwezig op het laatste London Calling-festival en stoer uitgedost met petten en streepjesshirts. Nadere inspectie leert dat hun teksten nèt iets meer engagement bevatten. Hun muziek - passend bij de Thamesbeat” van Jamie T. en Mystery Jets - folkier en organischer klinkt dan andere indierockbands. Debuutalbum So This Is Great Britain? werd geproduceerd door de van Madness bekende Langer & Winstanley die The Holloways een toegankelijke kermissound meegaven.

Onder al die uitbundigheid schuilt echter bezorgdheid over de stand van zaken in het huidige Engeland, die tot uiting komt in de teleurstelling over de nationale identiteit in het titelnummer, en twijfel aan de toekomstperspectieven van jonge mensen in nummers als Reinvent Myself en Happiness and Penniless (moraal: liever arm en gelukkig dan geen tijd om je topinkomen uit te geven).

Dat alles verpakken de Holloways in opgeruimde rammelnummers met verhalende teksten. Als het ze in deze hoedanigheid niet lukt, kunnen de fraai samenzingende frontmannen Alfie Jackson en Rob Skipper altijd nog verdienstelijke folkzangers worden.

Holloways: So This Is Great Britain? (TVT)