www.lyrikline.org

De ronkende stem van Hugo Claus, de rollende dictie van Moustafa Stitou. Het Fries van Tsead Bruinja, Bertold Brecht, statig en streng; Paul Celan, soms monotoon, soms teder; W.B. Yeats, golvend gezongen. Honderden dichters lezen hun werk voor op lyrikline.org. Lyrikline is er omdat poëzie gehoord moet worden om muziek te kunnen zijn. Wat begon in 1999 als een project van de literaturWERKstatt Berlin om Duitstalige poëzie aan een groot publiek te laten horen, wordt elke dag omvangrijker. Niet iedereen mag hier zijn gedichten neerplempen: de strenge selectie gaat op voordracht van internationale partners als het Nederlands Literair Productie- en Vertalingenfonds. Dagen zijn te vullen met luisteren, ogen dicht, naar alle stemmen die hier opgeslagen zijn. Wie geen Koreaans of Georgisch, Wit-Rrussisch of farsi verstaat, kan later in het Duits of Engels nalezen wat hij eigenlijk gehoord heeft.