Spookachtig Londen

Sally Gardner: Ik, Coriander. Vert. door Esther Ottens. Van Goor, 311 blz. €17,95

Sally Gardner: Ik, Coriander. Vert. door Esther Ottens. Van Goor, 311 blz. €17,95

Wat meteen opvalt aan het bekroonde debuut van prentenboekmaker Sally Gardner Ik, Coriander, een kruising tussen historische avonturenroman en sprookje, is de bovengemiddelde stijl. Gardner heeft een echte vertellersstem, en dat is opmerkelijk voor iemand die ernstig dyslectisch is.

De beschrijvingen van een bedrijvig Londen ten tijde van de Engelse Gemenebest (1649-1653) onder het hardvochtige regime van de republikeinse puritein Oliver Cromwell, zijn sfeervol en levendig. Je hoort bij wijze van spreken de ratelende koetsen en karren, opvliegende kippen, kerkklokken en bulderende waterraderen bij de Theems. Het voor Londen karakteristieke grijsgrauwe weer gebruikt Gardner doeltreffend voor het neerzetten van een spookachtig decor. En dat verschaft hoofdpersoon Coriander, enige dochter van de welgestelde koningsgezinde koopman Thomas Hobie en zijn vrouw Eleanor, een geloofwaardige doorgang naar een sprookjeswereld waar, zo blijkt gaandeweg het verhaal, haar (feeën)moeder vandaan komt.

Deze sprookjeswereld wordt geregeerd door de slechte feeënkoningin Rosmore. Zij jaagt op Eleanors schaduw ‘die het eeuwige licht bezit’. Om zich deze toe te eigenen vermoordt ze Eleanor en sluit ze een verbond met Maud Leggs, een monsterlijke puriteinse weduwe met wie Corianders vader – als royalist anti- Cromwell – uit politieke veiligheidsoverwegingen huwt, en met haar handlanger dominee Arise Fell.

Tegenover de fundamentalistische, hypocriete wereld van Cromwell, Corianders hardvochtige stiefmoeder en Rosmore, plaatst Gardner treffend de vrije wereld van de royalisten, de aanhangers van de geëxecuteerde Charles I en de naar Frankrijk gevluchte Charles II, die het leven liefhebben. Dit is de gelukkige wereld van Corianders harmonische kinderjaren, die na het overlijden van moeder Eleanor instort en dan door Coriander wordt ervaren ‘alsof het huis zijn muren was kwijtgeraakt’.

Corianders in zeven delen vertelde verhaal gaat over haar zoektocht naar ‘een nieuw huis met nieuwe muren’. Over haar strijd tegen fundamentalisme en republikeinen. Over haar symbolische zoektocht naar moeders ‘eeuwige licht’. Over haar – ook een klassiek sprookjesthema – volwassen worden. En over het blijven hopen op een toekomst. Of die toekomst in haar vaders of moeders wereld ‘van dromen en beloften’ ligt is een van de vragen waarop Coriander een antwoord moet vinden. Jammer is dat de innerlijke strijd die Corianders uiteindelijke keuze voor het ‘echte leven in Londen’ tot gevolg heeft en ‘alles’ wat ze in ‘die andere wereld’ heeft achtergelaten onvoldoende wordt uitgewerkt en tot een afgeraffeld einde leidt. Daar staat tegenover dat Gardner de historische feiten en magische sprookjeselementen van de verschillende werelden knap vervlochten heeft. Zij verstaat de kunst van het verhalen vertellen.