Overbodige cavia’s

Midas Dekkers leest Het Beest. De beste verhalen uit 25 jaar vroege Vogels. 2 cd’s. Contact. Luisterduur ca. 2.15 uur, € 14,90

‘Het is vaak mijn enige natuurbeleving van de week’, verklaarde PvdA-er Klaas de Vries laatst in het programma van Pauw & Witteman. Aanleiding was de aanwezigheid van Midas Dekkers die de zondag daarop zijn laatste column zou voorlezen voor het radioprogramma ‘Vroege Vogels’. Befaamd, gebundeld en nu ook gebloemleesd als luisterboek zijn dit de columns waarin Dekkers het vetgehalte en de ‘rammeligheid’ van vrouwen verklaart, een oplossing voor overbodige cavia’s biedt, paarden- en kattenliefde uitlegt en zijn vraagtekens plaatst bij onze afkeer van kakkerlakken.

Een handige zet om deze columns zo snel op cd te zetten: Klaas de Vries en vele anderen kunnen nu 34 weken achter elkaar een van de voordrachten opzetten die op de cd’s zijn verzameld. Dat is sowieso verstandiger dan ze achter elkaar aan te horen, want hoewel de vondsten, de relativering van modegrillen en de relaties die Dekkers legt tussen mens- en diergedrag niet minder amusant worden, is de aanpak klinisch. Misschien omdat alles in één keer in een studio is opgenomen: er is geen afwisseling en na drie columns heb je wel genoeg gehoord.

Deze verzameling is misschien een sympathiek gebaar naar de fans van ‘Vroege vogels’, maar maakt vooral de indruk van een haastige commerciële actie. Dit luisterboek is slordig en gemakzuchtig in elkaar gezet, zonder een verantwoording en datering. De columns mogen dan tijdloos bedoeld zijn, het is toch aardig om te weten wanneer ze voorgelezen zijn, of ze aansloten op de actualiteit en of er op gereageerd werd door de presentator of een gast.

Bij zoveel laksheid vraag je je af waarom er niet gebruik is gemaakt van het oorspronkelijke archiefmateriaal. Het was interessanter en aanvullender geweest om te beginnen met de eerst voorgelezen column, waarin misschien wel een geheel andere toon werd aangeslagen dan in later jaren. En als de rubriek binnen de context van het programma was geplaatst, had ook dat iets toegevoegd. Nu wordt alles op dezelfde toon voorgelezen, en met die toon is weliswaar niets mis, maar meer kader, meer ruis, meer gelach, meer achtergrond had het geheel zinvoller en sfeervoller gemaakt. Het had natuurlijk meer moeite gekost om het zo aan te pakken, maar om deze twee cd’s vanuit de studio zonder verantwoording of verklaring van de keuze zo op de markt te brengen is gemakzuchtig en een schoolvoorbeeld van een gemiste kans.