Klimaatakkoord bepleit voor 2009

In Washington hebben politici uit de grote geïndustrialiseerde landen (de G8) en uit China, India, Brazilië, Mexico en Zuid-Afrika zich uitgesproken voor een nieuwe wereldwijde aanpak van klimaatverandering. De politici, veelal parlementariërs, roepen hun regeringen op om nog voor 2009 een akkoord te bereiken als vervolg op het Kyoto-protocol, waarin afspraken zijn gemaakt over het terugdringen van broeikasgassen.

De deelnemers aan de bijeenkomst van de Global Legislators Organisation for a Balanced Environment (Globe), een door de Britse regering in het leven geroepen organisatie, pleiten voor meer betrokkenheid van ontwikkelingslanden bij het klimaatbeleid. In het Kyoto-protocol hebben die landen (waartoe ook China en India worden gerekend) nog geen enkele verplichting om hun kooldioxide-uitstoot terug te brengen. „Klimaatverandering is een wereldwijd probleem dat ons allen verplicht er iets tegen te doen, in overeenstemming met onze mogelijkheden en onze historische verplichtingen”, aldus de slotverklaring.

Ook vragen de deelnemers om wereldwijde emissiehandel. Tot nu toe hebben alleen de landen van de Europese Unie een systeem opgezet, waarbij bedrijven de mogelijkheid hebben om emissierechten door te verkopen, die ze overhouden door zuinig om te springen met energie.

De organisatie kan weliswaar geen beleid maken, maar is wel invloedrijk. Tot de sprekers behoorden de Duitse bondskanselier Angela Merkel, de Amerikaanse Republikeinse presidentskandidaat John McCain, eurocommissaris Stavros Dimas (Milieu) en Wereldbank-voorzitter Paul Wolfowitz.

McCain ziet een „keerpunt” in het klimaatdebat. Hij verwacht dat het Congres actie zal ondernemen, „met steun van de regering”. De Amerikaanse onderminister van Buitenlandse zaken Paula Dobriansky wist echter in haar toespraak iedere verwijzing naar Kyoto te vermijden.

Merkel, de huidige voorzitter van de G8, herhaalde dat de klimaatverandering tot de grootste uitdagingen van dit moment behoort. Maar een plan van de Europese Commissie om de kooldioxide-uitstoot van auto’s fors te beperken stuitte op fel verzet van Merkel, die vreest dat de Duitse auto-industrie, met zijn relatief zware modellen, daardoor onevenredig zal worden getroffen.