Een ouderwets potje klagen over de politiek

Schiphol is boos op het nieuwe kabinet vanwege de milieuheffing op tickets.

Directeur Cerfontaine wil een gesprek met Wouter Bos.

Gerlach Cerfontaine staat bekend als een manager met uitstekende contacten in de politiek, een gewiekste netwerker. „Daar word ik ook voor betaald”, zei de Schiphol-topman vorige week tijdens een bijeenkomst met regionale bestuurders.

Over het succes dat hij met netwerken behaalt, zijn de meningen verdeeld. Omwonenden van de luchthaven hebben de indruk dat Cerfontaine altijd zijn zin krijgt, vooral als het gaat om de groei van het luchtverkeer. Zelf heeft hij die indruk allerminst. „Ik voel me eerder een loser”.

Gisteren presenteerde de Schiphol Group de jaarcijfers. Het gaat goed. „Maar het zou zo veel mooier kunnen zijn”, zei Cerfontaine.

Nog steeds stuit de luchthaven op geluidsgrenzen bij veel minder vliegbewegingen dan de luchthaven door het vorige kabinet zijn beloofd. Zo werden op Schiphol vorig jaar op drie plaatsen de zogenoemde grenswaarden voor geluid overschreden, reden voor onderzoek door de Inspectie Verkeer en Waterstaat.

Bovendien heeft het nieuwe kabinet 350 miljoen euro geboekt door het instellen van een milieuheffing op vliegen. Volgens Cerfontaine „een brute belastingmaatregel”, die een vliegticket 24 euro per stuk duurder maakt.

De maatregel zal niet door reizigers worden begrepen, omdat het milieu er volgens de Schiphol-directie alléén iets mee opschiet als zo’n milieumaatregel in Europees of mondiaal verband wordt genomen. In Europa heeft alleen Engeland zo’n heffing. De opbrengst gaat waarschijnlijk niet naar de luchthaven, die met dat geld allerlei milieumaatregelen zou kunnen nemen, maar verdwijnt „in de zakken van Wouter Bos”. De maatregel is niets minder dan een bedreiging voor de mainportfunctie van Schiphol, aldus Cerfontaine, omdat pogingen om zogenoemde prijsvechters als Ryanair en Easyjet voor Schiphol te behouden, erdoor teniet worden gedaan. De prijsvechters zullen mogelijk uitwijken naar andere luchthavens.

Tot overmaat van ramp gaat ook de beursgang van Schiphol niet door. „Het is jammer”, aldus Cerfontaine, dat een „mooi bedrijf” niet in staat wordt gesteld een succesvol product te exporteren naar méér luchthavens over de hele wereld. Dat product is het vermogen om van luchthavens een soort steden te maken, met veel winkels en kantoren. Dit concept (airportcity) legt Schiphol zelf geen windeieren. „Wij zien mogelijkheden dit bedrijf verder te ontwikkelen, maar in plaats daarvan zegt men in Nederland: ‘blijf maar lekker hier’'. Uit angst. Uit irrationaliteit. Uit een gevoel van onzekerheid over ‘onze nationale luchthaven’ waarvoor in werkelijkheid allerlei garanties te maken zijn.”

Alle teleurstellingen weerhouden Cerfontaine er niet van opnieuw te gaan netwerken. Eerst wil hij gaan praten met de nieuwe minister van Financiën, Wouter Bos. En daarna met de Amsterdamse wethouder Lodewijk Asscher. Om te zoeken naar mogelijkheden om „mee te doen in het mondiale spel”.