Rechtenstudent is risico voor Chang

Door de heersende woningnood is Utrecht aantrekkelijk voor malafide kamerverhuurders. De gemeente gaat nu alle panden van een grote huisjesmelker onderzoeken.

Student Harm Baakman (links) op zijn kamer van zes vierkante meter die hij huurt van huisjesmelker Betty Chang. Foto Merlin Daleman Studenten in Utrecht. Utrecht, 14-02-07 © Foto Merlin Daleman Daleman, Merlin

„Sinds kort is dit de huiskamer”, zegt student Harm Baakman en toont een kale kamer. Een week geleden werd de ruimte nog bewoond. Toen kwam de Utrechtse brandweer langs en moest één van de zes bewoners van het pand verhuizen, om het weer aan de veiligheidsvoorschriften te laten voldoen. Harm (22) huurt zelf de kleinste kamer in het huis, zes vierkante meter. Daarvoor betaalt hij 190 euro kale huur. Hij bekeek onlangs hoeveel dat zou moeten zijn volgens het puntensysteem van de huurcommissie: 36 euro.

Harm en zijn huisgenoten huren bij Betty Chang, die van ROOD, de jongerenorganisatie van de SP, en de Landelijke Studentenvakbond de titel ‘huisjesmelker van het jaar’ kreeg. Sinds die benoeming houdt de gemeente Utrecht haar scherp in de gaten. Na een eerste controle van vijf van de 38 panden die ze bezit, moesten al zes huurders per direct verhuizen. Gisteren maakte de gemeente bekend alle panden van Changs bedrijf, Marlux Europe, te gaan controleren.

Maar het probleem op de Utrechtse huurmarkt is wel iets groter dan één huisjesmelker van het jaar.

Eigenlijk valt Harms situatie nog mee. Oké, in zijn kamer kan hij nauwelijks rechtop staan, dan stoot hij zijn hoofd tegen het stapelbed. En op één stopcontact zitten nu de pc, het tosti-ijzer, de waterkoker, de koelkast en zijn tv. Hij zet ze maar niet tegelijk aan. En hij betaalt dus veel te veel. Het kan erger. Bij de Utrechtse studentenvakbond USF Studentenbelangen komen regelmatig klachten binnen over huisbazen die zich bedienen van geweld en intimidatie om zo te voorkomen dat huurders een lagere huur afdwingen.

De woningnood en het troebele toezicht op de huurmarkt maken Utrecht aantrekkelijk voor malafide huisbazen. Volgens voorzitter Mark Laagewaard van USF Studentenbelangen heeft de gemeente de afgelopen jaren gefaald in het toezicht. „Nu worden halsoverkop maatregelen genomen waarvan de huurders opnieuw de dupe zijn. Want opgelegde boetes worden al gauw doorberekend in de huur. En van de ene op de andere dag moeten verhuizen, is ook geen pretje.”

Volgens wethouder wonen Harrie Bosch (PvdA) is het voor de gemeente onmogelijk om goed inzicht te krijgen in het aantal malafide huisbazen. Hij wijst op de verantwoordelijkheid van studenten die niet zomaar elk contract moeten tekenen. „Wij weten pas dat er iets mis is als huurders melding maken. Als verhuurders zich niet aan de spelregels houden, kunnen huurders dat altijd aanvechten.” Maar dat blijkt nou juist niet goed te werken. Huurders durven hun verhouding met de huisbaas niet op de spits te drijven. En als ze toch iets ondernemen, duurt de procedure bij de huurcommissie om een lagere huur af te dwingen vaak ruim een half jaar.

Behalve met de malafide huisbazen worstelt Utrecht ook met een te hoge concentratie van studentenwoningen in sommige wijken. Flats in de buurten Overvecht en Kanaleneiland die eigenlijk bedoeld zijn voor starters, worden door particulieren gekocht en tot studentenwoningen omgebouwd. Dit tot onvrede van omwonenden. Daarom voerde de wethouder eind januari de eerder afgeschafte omzettingsheffing opnieuw in. Huiseigenaren die van hun pand een jongerenwoning willen maken, moeten nu 206 euro per vierkante meter betalen. Voor een gemiddelde woning is dat zo’n 20.000 euro.

Die maatregel leidde tot protesten van studentenorganisaties en verhuurders, verenigd in Vastgoed Belang. Zij zien meer in certificering van bonafide verhuurders, zodat studenten kunnen rekenen op brandveilige panden met de juiste huurprijs. Die panden zouden om de twee jaar gecontroleerd moeten worden. Wethouder Bosch wil met deze partijen dergelijke mogelijkheden onderzoeken. Voor de zomer zal hij maatregelen voorstellen aan de gemeenteraad.

Ondertussen gaat de gemeente door met het onderzoek naar Chang, die naar schatting aan bijna tweehonderd studenten een kamer verhuurt. Naar andere verhuurders lopen geen onderzoeken. Harm Baakman is blij dat zijn huisbazin onder de loep wordt genomen, want hij en zijn huisgenoten maakten zich al zorgen over de borg die ze hebben betaald. „Ze verzint vaak smoesjes om die niet terug te geven. Een oud-huisgenoot krijgt nog 800 euro van haar. Ook verhuurt ze niet aan rechtenstudenten, uit angst dat die tegen haar gaan procederen.”

En of ze zich nu veiliger voelen in hun huis? „Nou nee, eigenlijk niet”, zegt huisgenoot Bas. „Omdat we hier nu met vijf wonen, gelden er andere regels, maar Harm heeft nog altijd maar één stopcontact. En er zijn ook niet meer vluchtwegen. Als er bij de trap brand uitbreekt, zijn we nog steeds dood.”

Alles over huren en geschillen tussen huurders en verhuurders opwww.huurcommissie.nl

    • Leendert van der Valk