Of, gevaarlijker, je gaat Destructief Googlen

Ik wil graag een waarschuwing geven – een soort weeralarm, maar dan zonder weer – voor een nieuwe volksziekte. Die ziekte heet: de YouTube-cirkel. De YouTube-cirkel is vergelijkbaar met de internetcirkel, die al langer bekend is. In de internetcirkel komt een mens over het algemeen terecht tussen twaalf en één ’s nachts.

Er is niets meer op tv, maar je bent nog niet moe; op dat moment ben je vatbaar voor internet. Voor je het weet, ben je vastbesloten om de zomervakantie dit jaar lekker vroeg te boeken en zit je op Wikipedia het inwonersaantal van de Dominicaanse Republiek te bekijken. Of, gevaarlijker, je gaat Destructief Googlen en typt 1) de naam van je huidige liefdesobject in of 2) de naam van een ex of 3) de naam van de ex van je huidige liefdesobject. Allemaal geen goed idee, behalve 1), maar die had je al duizenden keren ge-Googled en er is heus geen nieuws over hem of haar bijgekomen.

Nu YouTube er is, is de kans tot verstrikt raken in de internetcirkel nog vele malen groter. Want in tegenstelling tot het Googlen van exen is YouTube nog leuk ook. Daarom ga ik nooit uit eigen beweging naar YouTube, anders zit ik urenlang naar oude stukjes van Alf te kijken, of voyeuristisch te loeren naar familiefilmpjes van mensen die ik vaag ken.

Het probleem is dat ik een broer heb die zich regelmatig overgeeft aan de YouTube-cirkel, zonder enig schuldgevoel. En die stuurt mij linkjes waardoor ik op de site kom. De intro van de Russische Scooby Doo, bijvoorbeeld. Hilarisch, en belangrijk voor mijn culturele vorming. Maar daarna klik ik ook nog even op een geinig uitziend filmpje over een dikke kat, en voor ik het weet zit ik in de cirkel en hervind ik mezelf uren later, starend naar een homevideo van een man in Florida die ik niet ken maar die zulke geinige dingen met poppenkastpoppen kan. En dat is slecht. Denk ik. Voor mijn psyche.

De enige remedie is: geen internet na twaalf uur ’s nachts. Overdag een filmpje kijken mag, want dan roept mijn innerlijke calvinist me wel weer tot de orde. Na middernacht gaat de computer uit, en vermaak ik me maar op een andere manier. Met een boek in bed, bijvoorbeeld. Ik noem maar iets buitenissigs.

Alle columns van Aaf zijn te lezen op www.nrc.nl/aaf