Letters from Iwo Jima

Letters from Iwo Jima De oorlog in de Pacific van de andere kant bekeken. De Amerikaanse regisseur Clint Eastwood maakte vorig jaar Flag of Our Fathers, waarin hij de legendarische Amerikaanse verovering van Iwo Jima op Japan in een bitter perspectief plaatste. Nu toont hij de strijd om datzelfde eiland van de Japanse kant. De soldaten hebben zich ingegraven en wachten op de Amerikanen. Wij leren hun levens kennen via de brieven die ze vandaar naar huis schreven, maar niet meer konden versturen – de brieven zijn historisch. Zoals Eastwood in Flag of Our Fathers de Amerikaanse heldenmoed deconstrueerde, zo doet hij dat in Letters from Iwo Jima met het beeld dat van het Japanse militarisme bestaat. Deze soldaten zijn helemaal niet op zoek naar een eervolle dood onder het uitroepen van een luid Banzai. Ze sterven voor een bord eten. Ken Watanabe speelt de humane generaal die met pijn in het hart moet toezien hoe zijn troepen in een onmogelijke positie zijn beland. Letters from Iwo Jima is een film van formaat, genuanceerd en pijnlijk. Maar waarom wordt er juist nu een film gemaakt over soldaten die in grotten ingegraven zitten te wachten tot de Amerikanen ze komen bombarderen. Heeft Eastwood geprobeerd om via het ondoorgrondelijke, maar wel bewonderde eergevoel van de Japanners iets te begrijpen van mensen die vandaag de dag liever dood zijn dan zich over te geven? Letters from Iwo Jima dingt bij de Oscar-uitreiking van volgende week mee in de belangrijkste categorieën. Regie: Clint Eastwood. Met: Ken Watanabe, Kazunari Ninomiya, Tsuyoshi Ihara, Ryo Kase. In: 20 bioscopen. scene uit de film Letters from Iwo Jima (2006) FOTO: Warner Bros PHOTOGRAPHS TO BE USED SOLELY FOR ADVERTISING, PROMOTION, PUBLICITY OR REVIEWS OF THIS SPECIFIC MOTION PICTURE AND TO REMAIN THE PROPERTY OF THE STUDIO. NOT FOR SALE OR REDISTRIBUTION. Warner Bros

De oorlog in de Pacific van de andere kant bekeken. De Amerikaanse regisseur Clint Eastwood maakte vorig jaar Flag of Our Fathers, waarin hij de legendarische Amerikaanse verovering van Iwo Jima op Japan in een bitter perspectief plaatste. Nu toont hij de strijd om datzelfde eiland van de Japanse kant. De soldaten hebben zich ingegraven en wachten op de Amerikanen. Wij leren hun levens kennen via de brieven die ze vandaar naar huis schreven, maar niet meer konden versturen – de brieven zijn historisch. Zoals Eastwood in Flag of Our Fathers de Amerikaanse heldenmoed deconstrueerde, zo doet hij dat in Letters from Iwo Jima met het beeld dat van het Japanse militarisme bestaat. Deze soldaten zijn helemaal niet op zoek naar een eervolle dood onder het uitroepen van een luid Banzai. Ze sterven voor een bord eten. Ken Watanabe speelt de humane generaal die met pijn in het hart moet toezien hoe zijn troepen in een onmogelijke positie zijn beland.

Letters from Iwo Jima is een film van formaat, genuanceerd en pijnlijk. Maar waarom wordt er juist nu een film gemaakt over soldaten die in grotten ingegraven zitten te wachten tot de Amerikanen ze komen bombarderen. Heeft Eastwood geprobeerd om via het ondoorgrondelijke, maar wel bewonderde eergevoel van de Japanners iets te begrijpen van mensen die vandaag de dag liever dood zijn dan zich over te geven? Letters from Iwo Jima dingt bij de Oscar-uitreiking van volgende week mee in de belangrijkste categorieën.

Regie: Clint Eastwood. Met: Ken Watanabe, Kazunari Ninomiya, Tsuyoshi Ihara, Ryo Kase. In: 20 bioscopen.