Het P-woord

Gastroporno. Ik heb het bewust niet boven dit stukje (en dus naast mijn fotootje) gezet, want het is een van de vunzigste termen die ik ken. Hij wordt steeds vaker gebruikt om een aantal recente gastronomische fenomenen te beschrijven. De trend werd gezet in de jaren negentig van de vorige eeuw, door het Japanse televisiekookprogramma Ryori no tetsujin, waarin chef Take-shi Kaga de meest spectaculaire en decadente gerechten bereidde, dingen als kabeljauwkuit-roomijs. Op het Amerikaanse Food Network verwierf de show onder de naam Iron chef al snel een cultstatus en kreeg het P-woord opgeplakt. Kortgezegd: net als er mensen zijn die pornofilms kijken als passief substituut voor the real thing, kijken sommigen de hele dag naar kookprogramma’s zonder zelf de keuken in te duiken. Beide even ongezond, lijkt me.

Je zou kunnen zeggen dat het bij gastroporno vooral gaat om het visuele aspect, waarbij proeven of eten ondergeschikt is. De term wordt daarom ook gebruikt voor weblogs die nadrukkelijk gewijd zijn aan foto’s van eten. De gerechten of voedingsmiddelen zijn meestal zeer close-up gefotografeerd en worden vaak nauwelijks toegelicht. Kijk maar eens op www.tastespotting.com.

Het derde en wat mij betreft meest weerzinwekkende gebruik van het woord is voor kokende vrouwen. Alsof het niet ergerlijk genoeg is dat koken door zo’n beetje de complete gastronomische wereld als een mannenzaak wordt beschouwd, hebben de heren de concurrentie nu voorgoed buitenspel gezet door hun werk te bestempelen als gastropornografie. Een vrouwelijke kok die weigert haar koksbuis tot aan de kin dicht te knopen wordt opeens alleen nog beoordeeld op haar uiterlijk. Afschaffen dat P-woord, stel ik voor. Laten we het weer gewoon over eten hebben. Bijvoorbeeld over passievruchtengelei met passievruchtensyllabub. Volgens een recept van Nigella Lawson, die inderdaad beeldschoon schoon is, maar bovenal goed in lekkere toetjes bedenken.

Voor 2 personen:

voor de gelei:

1 blaadje gelatine

175 ml witte wijn

pulp en zaadjes van 5-7 passievruchten (bij elkaar 250 ml)

50 g suiker

voor de syllabub:

pulp en zaadjes van 2 passievruchten

2 eetlepels poedersuiker

1 eetlepel witte wijn

80 ml slagroom

Week het gelatineblaadje in ruim koud water. Breng de wijn en het vruchtvlees van de passievrucht aan de kook. Roer er van het vuur af de suiker door. Giet de massa door een zeef in een kom. Knijp de gelatine uit en klop die door het gezeefde vocht. Schenk het mengsel in twee glazen en zet deze enkele uren in de koelkast om op te stijven. Doe voor de syllabub het vruchtvlees van de twee overgebleven passievruchten in een kom en roer er de poedersuiker en wijn door. Giet de room erbij en klop met een mixer of garde tot je een luchtige massa hebt die je op de gelei in de glazen schept.

Praat mee over gastroporno en afrodisiaca op www.nrc.nl/kokenetc