Chinees Nieuwjaar

Het Chinees Nieuwjaar staat voor de deur en in deze tijd van het jaar wordt er in de Chinese steden vooral gesproken over de migrantenarbeiders de Chinese plattelanders die met miljoenen werken in de grote steden van het rijke westen. Al weken voor het feest staan  zij in de rij om  vlieg- en treintickets te bemachtigen voor de jaarlijkse terugkeer  naar hun familie in de provincie.
In Peking wonen meer dan 3 miljoen migranten boeren die voornamelijk werkzaam zijn in  de zware industrie en de bouw, maar ook in horeca  en bij mensen thuis in de huishouding.
Tijdens het Chinees Nieuwjaar wordt de post niet bezorgd, het drinkwater niet gebracht, je huis niet schoongemaakt en veel restaurants  zijn  bij gebrek aan personeel gesloten.
Gezinnen met baby’s hebben een  groot probleem wanneer hun  hulp voor minstens twee weken de stad uitgaat. In de verschillende districten in Peking zijn  nu hulplijnen  geopend waar mensen terecht kunnen voor vervangende hulp.
Het klinkt misschien  decadent maar in een stad als Peking is het voor een druk gezin  vrijwel ondenkbaar om zonder hulp te leven. Je huis  ziet bijna zwart van  het stof wanneer  er een dag niet  is schoongemaakt. Bovendien ligt  het tempo  in Peking zo hoog en zijn de afstanden zo groot  dat je zonder dagelijkse hulp wel erg improductief bent.
Vreemd is het wel dat  de migrantenarbeidskrachten pas tijdens het lentefestival echt worden gemist en gewaardeerd.
Gedurende het hele jaar is het vanzelfsprekend dat deze arbeiders het vuile werk  opknappen maar pas wanneer zij tijdens  dit zogenaamde ‘lentefestival’  massaal de stad uittrekken, wordt onderkend hoeveel toegevoegde waarde zij hebben  voor de steden.
Restaurateurs zitten bijvoorbeeld  met de handen in het haar. Chinezen zijn tijdens de feestweek bereid meer geld uit te geven dan gewoonlijk maar de restaurants moeten noodgedwongen sluiten omdat ze  geen personeel hebben om hun  potten te koken en de klanten te bedienen.
Zelf heb ik geen migrant als hulp in de huishouding maar  de ayi (hulp) van mijn Nederlandse buren  komt wel ‘van buiten’. Zij wilde tijdens het ‘lentefestival’ graag  voor drie weken terug naar haar ouders in Binnen-Mongolie.
Mijn buren  hebben haar nu het dubbele geboden om de komende weken  te blijven en pas na het feest naar huis te gaan omdat vervangende krachten dan eenvoudiger zijn in  te schakelen.
De ayi  van mijn buren is ingegaan op het lucratieve  bod maar wel met pijn in haar hart.
Migranten sparen het hele jaar om tijdens het ‘lentefestival’ met een volle portemonnee naar huis te kunnen gaan. De meeste migranten boeren verdienen het voor hun maatstaven  vorstelijke salaris van   rond  150 euro per maand.
Ze leven vaak in tijdelijk  opgetrokken barakken die vlak naast hun werkplek zijn neergezet. Sommige migrantenarbeiders  hebben  hun kinderen in de provincie bij hun grootouders achtergelaten .
Geld om elke dag naar huis te bellen hebben zij niet.Het is meer dan eens gebeurd dat vlak voor het Chinees Nieuwjaar bouwvakkers van flats afspringen omdat ze vaak maanden lang onder erbarmelijke omstandigheden hebben gewerkt  zonder  te zijn uitbetaald .