Prem spreekt regisseur op plaats delict

Gemist als talkshowgast aan de televisiestamtafel: Prem Radhakishun.

Hij portretteerde in Premtime een overvallen middenstander die zich wilde verdedigen met een vuurwapen. Twee dagen na de uitzending werd de Amsterdammer in zijn winkel doodgeschoten.

Terwijl krantenlezers en radioluisteraars over de programmamaker heen vielen en hem zelfs medeverantwoordelijk hielden voor de moord, liet de televisie die discussie aan zich voorbijgaan.

Waarom?

Wilde stormram Prem er niks over loslaten? Vinden tv-makers het geen issue zolang de toedracht niet is opgehelderd? Of vreesden ze met Prem een ongeleid projectiel in huis te halen? Dat hij kan klieren, bewees Radhakishun onlangs bij De wereld draait door. Ten einde raad gooide Claudia de Breij hem een glas water in het gezicht.

Hoe dan ook, de kwestie is er niet minder prangend om. De kijker die de uitzending vorige week zag, wil achteraf meer weten. Was de moord toeval? Dat zou zomaar kunnen, want dit weekend werden in Amsterdam in nog geen vier uur tijd een avondwinkel, een snackbar, een cafetaria en twee restaurants overvallen. Of heeft de televisie-uitzending de daders op een idee gebracht? In dat geval rijst de vraag of programmamakers iemand die zichzelf opwerpt als voorvechter van de zelfverdedigingslobby niet tegen zichzelf in bescherming moeten nemen.

Feit is dat Premtime de vermoorde avondwinkelier, die eerder door deze krant werd geïnterviewd, vol bravoure in beeld bracht. Hij was in anderhalf jaar tijd drie keer overvallen en pikte het niet langer, vertelde hij in zijn avondwinkel La Nuit. Zijn zwager was in zijn voet geschoten toen hij met een koekenpan achter een dader was aan gegaan en zat als een bang vogeltje op de bank. Ook zijn schoonzus was bezorgd. Is het nog wel verstandig, vroeg ze, om ondernemer te zijn in Amsterdam.

Erkan Yildiz – gouden tand, gouden ketting – dacht van wel. Hij blikte de camera in en waarschuwde: „Dit is voor mijn potentiële overvallers: de eerstvolgende keer wordt het geen koekenpan.” Om daar later nog aan toe te voegen: „Het is nu oog om oog, tand om tand. Ik heb een pistool hier.”

Waarom werd een overvallen avondwinkelier hier zo strijdlustig uitgeserveerd?

Een antwoord op die vraag probeerde Premtime gisteren zelf te geven. Op de plaats delict, pal voor de avondwinkel behangen met foto’s en spandoeken, werd een bevreemdend toneelstukje opgevoerd. Programmamaker interviewt regisseur. Alsof niet Radhakishun maar de regisseur verantwoordelijk was voor de uitzending. Met als eerste vraag: wat voor een jongen was Erkan?

Huh? Hoe moet een regisseur dat weten? Die is hooguit een dag ter plekke.

De vraag die later nog eens werd herhaald, bleek bedoeld om Yildiz te typeren. Het was een hardwerkende winkelier, vertelde de regisseur, met plannen voor een tweede zaak. Moest dat het vermoeden wegnemen van een criminele afrekening? Toen Prem vervolgens vroeg of zijn regisseur ‘spijt had van de uitzending’, luidde diens antwoord: nee. „Hij is het gezicht geworden van al die winkeliers die hetzelfde hebben meegemaakt.”

En daarmee was voor Radhakishun de kous af. Hij hoopt dat de zaak snel wordt opgelost, wenste de familie sterkte en besloot: „Met Premtime willen we Nederland laten zien wat normale mensen overkomt. Maar zo bizar hoop ik het niet meer mee te maken.”

De programmamaker heeft gesproken. Ik ben benieuwd of een winkelier met een pleidooi voor zelfverdediging de publiciteit nog durft te zoeken.

Reageer op deze column via www.nrc.nl/ogen