Acteurs ‘Peepshow’ weinig geïnspireerd

Toneel: Live Peepshow door Sex Palace. Gezien 14/2 Sex Palace, Amsterdam.

Reeds na een minuut heeft het Aziatische meisje zich geheel ontkleed. na twee minuten komt zij naar mijn raampje en zegt: „Als je me privé wilt ontmoeten, ik ben nummer 1.” In een ronde kamer, omringd door twaalf raampjes ligt de actrice op een draaischijf. Haar slippers staan bij de deur, op het randje ligt een roze pakje zakdoeken. Voor twee euro per twee minuten mag ik toekijken.

Meisje 1 is de openingsact van de peepshow in Sex Palace. Voor de lunchvoorstelling heeft het theater waarschijnlijk niet de beste krachten ingezet. Meisje 1 lijkt ongeïnspireerd, en weet na enkele minuten al niets nieuws meer te bedenken. pas bij Meisje 3 komt de spanning in de voorstelling. Ze is de jongste en de mooiste, heeft grotere, ronde borsten, en enkele strepen in haar gezicht die detoneren met haar jeugd. Het geeft haar een zekere tragiek. Ze is uitdagend, steekt haar tong uit, draait met haar vrouwelijkheid vlak voor het raampje, en probeert contact te maken met de toeschouwer. Ook zij nodigt mij uit om na de voorstelling nader kennis te maken.

Sinds de uitspraak van de rechter is de peepshow officieel tot kunstvorm verheven.

Vanuit de hogere kunsten is er altijd veel belangstelling geweest voor de rosse kant van het leven. Na de culturele revolutie is het tonen van bloot een kenmerk van het Nederlandse theater geworden. Eind deze maand is bijvoorbeeld in de schouwburgen Nachtschade te zien, een dansvoorstelling gemaakt voor professionele striptease-danseressen.

Kwalitatief gezien is er wel verschil met het kunsttoneel. De bewegingen worden vrij mechanisch uitgevoerd, en hebben een beperkt repertoire. De actrices doen nauwelijks moeite om andere emoties dan verveling en walging te spelen. Het besef naar beschadigde vrouwen te kijken geeft de voorstelling wel een extra lading.