Tragiek in bloemrijke taal gevat

DVD Be With Me. Regie: Eric Khoo. Met: Theresa Chan, Chiew Sung Ching, Seet Keng Yew, Ezann Lee, Samantha Tan. Contact Film.

DVD

Be With Me.

Regie: Eric Khoo. Met: Theresa Chan, Chiew Sung Ching, Seet Keng Yew, Ezann Lee, Samantha Tan. Contact Film.

Zijn er dromen die niet sterven, schrijft de blinde en dove Theresa Chan in haar boek. Die vraag is de leidraad voor de gevoelige speelfilm Be With Me van de Singaporese regisseur Eric Khoo (1967). De film is in Nederland niet in de bioscoop te zien geweest, maar wordt nu op dvd uitgebracht door Contact Film.

Khoo liet zich inspireren door het werk van Chan, die in de film zichzelf speelt, en vervlocht drie liefdesgeschiedenissen, die je gerust tragisch mag noemen. Maar wat heet tragisch? In de film kijken we mee met Chan als zij zit te schrijven (op een ouderwetse tikmachine) en haar woorden moeten we opvatten als commentaar. „Sadly, even true love can be broken, oh dear. Yes, it does not mean that the world is ending.” Verdriet wil niet zeggen dat er geen geluk meer overblijft.

We zien een oude winkelier wiens vrouw sterft, maar die voor zijn geestesoog nog permanent aanwezig blijft. We zien een buikige bewakingsbeambte die droomt van een grootser leven, liefst in gezelschap van de knappe zakenvrouw Ann die in het kantoor werkt dat hij bewaakt. En we zien de gelukkige tienermeisjes Sam en Jackie, die op een roze wolk door het leven gaan tot Sam er ineens genoeg van heeft en niets meer van zich laat horen. Jackie blijft vergeefs sms-en.

Allemaal tragiek en ieder tragisch personage moet iets in zichzelf overwinnen om door te leven. Maar dat is wel de moeite waard, laat Khoo zien. Van Khoo was alleen ooit de schokkende korte film Pain (1994) in Nederland te zien, op het Rotterdams filmfestival. Zijn taal is bloemrijk en arm aan woorden. De tweede kans op liefde die de oude winkelier krijgt, wordt in beeld gebracht via een reeks beelden van het bereiden en eten van voedsel. De liefde van Sam en Jackie komt voorbij als een reeks gelukzalige ontmoetingen in winkels en ijssalons. Het verraad gaat vrijwel helemaal via de display van de mobiele telefoon. Alleen voor de tragiek van de buikige bewaker gebruikt Khoo iets meer woorden. Hoewel de mooiste scène in dat deel van de film geen dialoog nodig heeft. De bewaker staat in de liftcabine samen met de zakenvrouw. Zij staat voor in beeld, hij half achter haar. Hij brengt allerlei knorrende geluiden voort en je ruikt als het ware de zweetlucht die uit zijn uniform opstijgt. Daar hoeft zij in beeld niet eens haar neus voor dicht te knijpen.