Column

Weeralarm

God schuierde donderdag wat roos van zijn schouders en het kleinzerige Nederland was totaal in paniek. weeralarm schreeuwden de kranten op hun internetsites, want er werd vijf tot tien centimeter sneeuw verwacht. Binnenblijven was het dringende advies van de koningin en de regering raadde ons aan om eten te hamsteren. Rijkswaterstaat begon onmiddellijk met voorstrooien.

„Uit voorzorg! Om levensgevaarlijke situaties te vermijden!”, hoorde ik een volwassen ambtenaar bloedserieus op de radio zeggen. „Als je niet per se weg moet, ga dan niet. Als het niet anders kan, rijd dan niet harder dan veertig en blijf rechts rijden. En zorg voor een overlevingspakket in de kofferbak van je auto!”

Hoogtepunt van de donderdag was een mailtje dat op mijn kantoor binnenkwam. Een mevrouw uit Hellevoetsluis vond het een schande dat mijn voorstelling in Gouda doorging en zij ging haar leven niet op het spel zetten door zichzelf door die sneeuwstorm richting Gouda te ploegen. Het internationale Rode Kruis wilde al dekens sturen. Engelsen en Amerikanen waren bezig met het voorbereiden van voedseldroppings op de Veluwe en de inmiddels onbereikbare waddeneilanden.

Nog zacht nagrinnikend reed ik naar Gouda en hoorde op de radio een verslag vanuit het Amsterdamse Centraal Station waar helemaal niets aan de hand was, daarna schakelden we over naar de Verkeerscentrale in Driebergen en daar was ook niks aan de hand. Ik zou dan, als ik hoofdredacteur van het Radio1-journaal was, beide verslaggevers terugroepen en ze een ander suf klusje laten klaren.

Maar nee, beide verslaggevers bleven op hun post om om het kwartier te melden dat er zowel op het Amsterdamse Centraal Station als op de Nederlandse wegen niks aan de hand was. Ook kregen we een verslag van een kleuterschool waar een reporter kinderen interviewde. Wat zij met de sneeuw gingen doen? Zij gingen een sneeuwpop maken! Of zij het leuk vonden om een sneeuwpop te maken? Ja, zij vonden het leuk om een sneeuwpop te maken.

Onderhand kreeg ik door dat de rest van schoolgaand Nederland veilig bij mama achter de kachel was gebleven. De ouders en leerlingen hadden er in deze noodtoestand alle begrip voor dat de kinderen hun barre tocht naar school niet aandurfden. Het was niet te doen. Wat moeten kinderen met zulke watjesouders? Hoe moet je verder als dit soort leraren aan de basis van je leven staan? Vijf centimeter sneeuw en Slachtofferhulp staat paraat.

Ondertussen zijn mijn gedachten steeds bij Guus. Guus ging niet naar huus, maar naar zijn Amsterdamse meisje en dat kost hem achteraf heel veel geld. En misschien zelfs zijn vrijheid. Hoewel ik me dat laatste amper voor kan stellen. Twee op een cel met Bram Moszkowicz gun je hem toch ook niet. En dat laatste kan gebeuren want Jort Kelder heeft gelijk! Wat mij het meest verbaast is dat hij, man van de wereld, in zee is gegaan met zo’n dorpsaccountant uit Waalre. Zo’n man met zo’n benauwd Philipsgeurtje om zich heen. Hij zal Boonstra toentertijd ook wel geadviseerd hebben.

Een huurhuisje in Achel voor Guus Hiddink. Dat verzin je toch niet. Een BV op de Bahama’s en wonen in Soestdijk hoort het niveau van onze Guus te zijn. We hebben het over een terechte multimiljonair, die alle hoeken van de wereld heeft gezien. Die PSV meerdere malen kampioen heeft gemaakt, dezelfde club in 1988 een Europacup heeft bezorgd, Fenerbahçe, Valencia, Real Madrid en Real Betis heeft doorstaan en die van maar liefst drie landen bondscoach is geweest en het van een land nog is. De Guus Hiddink die Zuid-Korea bijna wereldkampioen maakte. Een huurhuisje in Achel.

Die accountant, een zekere Simon van den Boomen, moet geen veertien maanden krijgen, maar levenslang. Veertien maanden wegens oplichting en de rest wegens benauwd en schijterig denken. Ik raad de rechter aan om Guus een boete op te leggen en dan de zaak te vergeten. We maken allemaal wel eens een foutje in ons leven. En de les die heel Nederland hier uit kan trekken is: je nooit laten adviseren door een accountant. Dat zijn sneue cijferneukers die de jaarrekening op moeten maken en verder verplicht moeten zwijgen wegens bodemloze saaiheid.