Japanse gothic rock rukt op

Japanse Goth Blizzard met Sins Of The Flesh en Aural Vampire. Gehoord: 9/2 Tivoli, Utrecht.

Wie dacht dat gothic rock een Amerikaans/Europese aangelegendheid is, rekent buiten de Japanse hang naar Westerse perversie. Vampiers, zombies, rondzwaaiende bijlen en bloederige make-up doen het ook goed bij de jeugd in Tokio, waar al sinds jaar en dag een gotische subcultuur bestaat. Die Japanse gothic rock (daar verrassend genoeg ook wel ‘positive punk’ genoemd) mag zich de laatste tijd verheugen in groeiende Europese populariteit, met name in Duitsland en Italië. Dat ook Nederland onder invloed raakt van de gotische asmogendheden, blijkt uit de maandelijkse Japanse gothrock-avonden in Tivoli, Utrecht, met in maart de Japanse gothrockband Calmando Qual.

Vrijdag waren daar Sins Of The Flesh en Aural Vampire te ondergaan. Voor een passend gekleed publiek – kinky Victoriaans meets Night of the Living Dead – lieten de Japanners horen dat de gotische subcultuur ook cross-overs kent.

Bij Sins Of The Flesh was dat de combinatie van Engelse zanger met een Japanse band. Deze groep bestaat sinds 1987 en speelt muziek die in die tijd kan zijn ontstaan: gespierde rock met galmende zang en af en toe een stoer refrein. De blonde zanger zong zijn teksten vol doodsobsessie, volgens de cliché’s van het genre. ‘Here’s another song about death’, kondigde hij een volgend nummer aan, terwijl aan zijn linkerhand de bassist in zwarte pij steeds verder doorboog onder het gewicht van het ijzeren hangslot om zijn nek.

Waarover het duo Aural Vampire, ook uit Tokio, zingt bleef onduidelijk, want de teksten waren hier in koelbloedig Japans. Ze werden schel en meedogenloos op de zaal afgevuurd door een wonder der natuur: een Japanse met een meter lang blond haar en vlijmscherpe hoektanden. Haar sidekick, een over het podium hompelende bochelaar met masker, hoefde niet veel te doen: uit zijn laptop kwam een constante stroom minimale electro, die daverend genoeg was om de zaal aan het dansen te krijgen. Zangeres Exo Chica zwierde over het podium met een interessante combinatie van kinderlijke onschuld en uitgekookte vampposes, en likte even aan de plastic uitvoering van een kettingzaag. Uit de toon viel alleen de stralend witte laptop van haar duistere kompaan. Het wordt tijd voor een goth-rock-notebook.