Eenvoud in ‘Kleine prins’

Peter Faber en Frans Schraven Foto Mischa Muijlaert Muijlaert, Mischa

Voorstelling: De kleine prins, door Opus One/Impr. Frans van Bronkhorst. Gezien: 11/2 in de Schouwburg, Amstelveen. Tournee t/m 3/6. Inl. 035-6217248, www.kleineprins.nu

„Grote mensen zijn echt heel raar”, verzucht het prinsje – en dat is een sleutelzin uit de tere sprookjesvertelling De kleine prins waarmee Antoine de Saint-Exupéry in 1943, midden in het oorlogstumult, een oase van licht- en zuiverheid schiep. Grote mensen zijn vergeten dat ze ooit kind zijn geweest en kunnen niet meer redeneren als een kind. Terwijl in die kinderlogica veel waarheid kan schuilen. Met andere woorden: „Grote mensen moet je alles altijd uitleggen. ”

Ook in de theaterbewerking van het in familievoorstellingen gespecialiseerde Opus One, is de verwondering om alles wat zich in de wereld afspeelt, in tact gebleven. Peter Faber speelt de in de woestijn gecrashte vliegenier met een mengeling van geamuseerde verbazing en vertellersflair, want hij is ook degene die zich geregeld tot de zaal wendt voor De Saint-Exupéry’s verklarende en verbindende teksten. Frans Schraven, medeoprichter van Opus One, weet de kleine prins waar te maken als een dansant, springerig kereltje met een spervuur aan vragen. Meer spelers zijn er niet, want Faber typeert bovendien de koning, de ijdeltuit, de sterrenteller, de lantaarnopsteker en -dover, de oude schrijver, de slang, de vos en alle andere figuren die het prinsje op zijn ruimtereis tegenkomt. Zonder dat daar ook maar één verkleedpartij aan te pas hoeft te komen.

Vier jaar geleden zag ik De kleine prins in een versie van de Vlaamse producent Music Hall, geregisseerd door Franz Marijnen. Die zag er betoverender uit, omdat heel veel attributen en personages in beweging werden gebracht door poppenspelers buiten beeld. Aike Dirkzwager, bewerker en regisseur van deze voorstelling, houdt het heel wat eenvoudiger. Bij hem staat de tekst voorop. Maar zodra de dialogen tussen piloot en prinsje zich iets te veel gaan herhalen, zorgen het licht en de filmische achtergrondmuziek toch weer voor sfeerverhogende effecten. En de onderdelen van het neergestorte dubbeldekkertje blijken mooi multifunctioneel te zijn.