Belgische jazz

Jef Neve, jazz-pianist Foto Jos. L. Knaepen Knaepen, Jos L.

,,Ik speelde al piano op de schoot van mijn moeder. Later kon ik uren studeren, zonder weerstand. Opgeven was geen optie. De piano voelde volledig, het is een orkest op zich. Toch wilde ik in eerste instantie vooral componist worden, niet speciaal pianist. Ik zag heldere symfonieën voor me. Ik was een Mozart-adept. Mijn verhaaltjes voor het slapen gingen al over het wonderkind Mozart. En als kind beeldde ik mij lang in dat ik zijn Belgische broertje was, een verregaande fantasie. Ik ondertekende mijn compositietjes zelfs met Amadeus Neve.”

Jef Neve (Turnhout, 1977) is voortrekker in een nieuwe generatie Belgische jazzmusici. De pianist-componist studeerde in 2000 af in zowel klassieke muziek als jazz aan het Leuvense Lemmensinstituut. Met zijn jazztrio bracht Neve twee albums uit in eigen beheer. Zijn nieuwe, internationaal goed ontvangen cd Nobody is Illegal bij Universal tekent de doorbraak van deze ‘kroonprins van de Belgische jazz’. De jazz van Neve, die ook klassieke concerten geeft (Goldbergvariaties van Bach), kenmerkt zich door melodische wendingen. Zijn composities zijn rijk met bombastische ontladingen, maar rustpunten zijn de kleine improvisaties. Neve is als solist en met zijn album genomineerd voor de Vlaamse Zamu Music Awards.

,,Nu staat mijn componeren meer in dienst van het spelen. De overstap naar jazz kun je beschouwen als het eten van de verboden vrucht. Al mijn hele leven slinger ik heen en weer tussen enerzijds het verheven sacrale, de bewondering voor alles wat goed en groots is. Je zou dat religie kunnen noemen, ik vind er bepaalde aspecten van terug in de klassieke muziek. Het Requiem van Mozart en de Matthäus Passion van Bach bevatten voor mij zowel verhevenheid als nederigheid.

,,Anderzijds voel ik me erg aangetrokken tot aards en werelds. Opgegroeid in een klein dorpje, waar een ieder die uit de ban springt wordt afgekeurd, zocht ik er in extreme mate naar. Ik vond het in het plaatselijke rockmilieu, had diverse uitspattingen. In jazz zag ik een perfecte combinatie van het serieuze, het intellect en de ratio om met die muziek om te gaan, maar ook het rebelleren tegen de vaste waarden in samenleving. Ik ben bij uitstek iemand die moeilijk kan omgaan met autoriteit. Daar past jazz heel goed bij. Je bepaalt alles zelf, de vrijheidsgedachte. In klassiek zie ik vrijheid in de interpretaties.

,,Ik studeer nog uren per dag klassiek. Er zijn veel elementen van in mijn jazz, terug te horen. Het bombastische maar ook het kleine. Ik ga uit van de melodie. Pianist Brad Mehldau is daarin een groot voorbeeld. Hij bood nieuwe inzichten. Zoals het gebruik van de linkerhand als compleet nieuwe stem. Dat ik tijdens het spelen zo in mijn toetsen kruip, gebeurt vanzelf. Vooral wanneer als ik de noten heel klein en licht wil raken.

,,De jazz in België heeft een nieuwe impuls gekregen door een jonge lichting musici geschoold aan de conservatoria. In Nederland bestaan die opleidingen al veel langer, in België nog maar tien jaar. Ik behoor tot een generatie die zich een aantal jaren na zijn opleiding aan het ontwikkelen is. Het is een heel gedifferentieerde scene, waarin de mix van Waalse en Vlaamse cultuur terugkomt. Zo mengen de Franstaligen in Brussel de Franse volkstraditie in hun jazz, kijkt men in Gent naar Londen, krijgt Antwerpen invloeden uit Nederland en wordt de scene rond Luik en het drielandenpunt beïnvloed door Duitsland. Het leuke is dat je tussen die verschillende scenes ook kruisbestuivingen ziet. Niet grootschalig, maar wel interessant. De jazz heeft een jeugdig karakter gekregen en dat trekt ook weer jong publiek.”

Jef Neve Trio - Nobody is Illegal (Universal Music Belgium). Voor concerten zie: www.jefneve.be

    • Amanda Kuyper