Lekker niets veranderd

In Hummelo loopt Joep Habets een eindje mee op over het Laantje der Herinnering

„Ik was hier 33 jaar geleden voor het eerst en er is helemaal niets veranderd”, zegt een man van middelbare leeftijd. Het Etenteam is hier vandaag voor het eerst, maar we kunnen het ons zeer wel voorstellen. Was er 66 jaar niets veranderd, we zouden het ook graag aannemen. Meer gasten kuieren over het Laantje der Herinnering met verhalen over vroeger.

De ambiance geeft er alle aanleiding toe. De Gouden Karper in Hummelo koestert de sfeer van weleer. Het oogt als een archetypische dorpsherberg, tegenover de kerk en compleet met een veranda aan de voorzijde. Rechts ligt het café – of beter, de gelagkamer – links het restaurant met daarachter de zalen waar menig huwelijk zal zijn gevierd. Dirigent Eduard van Beinum, zo meldt een door alle aanwezigen getekende oorkonde aan de muur, vierde hier op 6 september 1956 zijn zilveren jubileum bij het Concertgebouworkest in aanwezigheid van het voltallige bestuur, orkest en personeel met ‘hunne dames’.

In de gelagkamer is de entourage bruin, op de tafels liggen persjes, aan de muur hangen geweien en oude affiches. De karper in Delfts Blauw boven de bar gaat de dialoog aan met de vergulde karper die aan de veranda hangt en de karper in brons op het pleintje aan de overzijde.

Het publiek bestaat zaterdag omstreeks het middaguur geheel uit vijftig-plussers. Een man alleen bidt voor het nuttigen van zijn broodje. Dat zal de dominee zijn. De bediening is in handen van degelijke dames. Voor wie wat uitvoeriger wil lunchen dekken ze de tafel met witte linnen placemats en verzilverd bestek, model puntfilet. Op de boter is een decoratief reliëf aangebracht.

De keuken biedt nauwelijks nieuwlichterij. Alleen de ciabatta zal er 33 jaar geleden niet zijn geweest en het bakje gemengde sla moet indertijd alleen gevuld zijn geweest met botersla, die toen nog gewoon kropsla heette. Het glas wijn is halfdroog en ook dat voert ons terug in de tijd.

Een beetje gastronomische archeologie kan geen kwaad. De huisgemaakte kreeftensoep is roomrijk, de cognac heeft duidelijke sporen achtergelaten en er zijn ook stukjes kreeft te bespeuren. De mildzure mosterdsoep is gul gevuld met spekjes en reepjes rundvlees, kalfstong is het vermoeden.

Ondertussen klinkt uit de keuken geruststellend geklop. De kok wijdt zich aan het maken van de hollandaisesaus, die komt hier niet uit een potje, pakje of zakje. De saus gaat een mooi roze mootje zalm begeleiden. Mijn tafelgenoot is in zijn nopjes.

Mijn wienerschnitzel ligt wat kleintjes op zijn grote bord. Maar ik heb buiten de bakjes gerekend. Alras staat de tafel vol bakjes met gare en geurige wortelballetjes – zoet van smaak – beetgare bloemkool met een papje, twee stronkjes witlof met ham en kaas gegratineerd, met fruitsla – deels uit blik – frietjes, gebakken aardappeltjes en gemengde sla. Dat alles voor een bedrag van 11 euro, elders net genoeg voor twee kroketten met brood. De prijs per schaaltje is ouderwets laag.

De lunch van twee gangen met een glas wijn en koffie toe vergt nog geen 22 euro per persoon. Alleen de herinneringen zijn hier onbetaalbaar.

Hotel Café Restaurant De Gouden Karper, Dorpsstraat 9, Hummelo 0314 381214 www.degoudenkarper-hummelo.nl