Caritas

Aan welk goed doel geeft iemand en waarom? Deze week Frank Eijken, commercieel directeur van RTL Nederland.

Frank Eijken (Foto Jørgen Krielen) Jorgen Krielen/Amsterdam, 09-02-2007/Frank Eijken, commercieel directeur RTL. Krielen, Jorgen

„Vanaf mijn allereerste baan, mijn allereerste salaris, ben ik lid van Foster Parents. Dat heet nu Plan Nederland. Ik dacht: ik ga het nu goed krijgen – als het goed is – en vond dat een daad die ik moest doen. Ik was toen 22.

„Foster Parents vond ik een heel mooi doel. Je kreeg dan een kind toegewezen. Ik wist natuurlijk ook wel dat het geld niet naar dat kind ging, maar naar schoon water of onderwijs voor de gemeenschap. Maar dat maakte natuurlijk niet uit. Foster Parents stuurde foto’s op van dat kind en drie keer per jaar kreeg je een brief. In het begin bewaarde ik dat nog allemaal, daar ben ik de laatste jaren mee gestopt. Ik heb toen ook wel eens een brief geschreven of ze het geld dat ze daaraan uitgeven niet beter voor andere dingen kunnen bewaren.

„Met RTL kopen we elk jaar een tafel bij het Ronald McDonald Kinderfonds. En vorig jaar hebben we bij RTL besloten om te stoppen met het versturen van kerstkaarten en relatiegeschenken. Het geld dat we daaraan uitgaven, gaat nu naar het Kika-fonds, dat strijdt tegen kanker bij kinderen. We hebben al onze relaties een e-mail gestuurd. Dat ze gewend waren van ons iets te krijgen, maar dat dat nu naar een goed doel gaat. Er is natuurlijk niemand die daar wat van durft te zeggen.

„Tot vorig jaar zat ik in het bestuur van De Grote Onderneming. Die probeert bedrijven bewust te maken van het mondiale aidsprobleem. Een keer per jaar organiseren zij het Amsterdamdiner, waar je een tafel kunt kopen. Als er dan iets wordt geveild, koop ik wel eens wat. Zo zit ik elk jaar wel een paar keer aan zo’n tafel. Hoeveel ik per jaar uitgeef aan goede doelen, weet ik niet eens precies. Ik denk een paar duizend euro per jaar.

„Maar ik geef niet aan alle doelen. Volgens mij sta ik op zo’n mailinglijst, omdat ik geld geef aan Plan Nederland. Maar al die enveloppen gaan zo de prullenbak in. Dat is hard, maar wel waar.”

Elske Schouten