Première!

Jesse Rinsma op het affiche van Knetter

Het is zover. De film is af. Alle zinnen die je hebt gezegd, alle tranen die je hebt gehuild en alle klappen die je hebt uitgedeeld, zijn aan elkaar geplakt tot één verhaal. Dat ‘monteren’ en afwerken van een film duurt vaak erg lang. Maar op een dag krijg je een uitnodiging voor de première. Dat is een Frans woord en het betekent ‘de eerste’: je gaat naar de allereerste vertoning van de film. De bioscoop zit vol mensen die hebben meegewerkt en er zijn journalisten, die in de krant gaan schrijven over de film: of-ie goed is en of er mooi in wordt geacteerd.

En jij bent er natuurlijk. In je nieuwe jurk of pak, met je ouders en je oma, die speciaal naar de kapper is geweest. Het licht gaat uit en dan begint het. Als je in beeld komt, denk je waarschijnlijk alleen maar ‘wat zit m’n haar raar’ of ‘wat klinkt m’n stem vreemd’. Het is moeilijk om te zien of je het nou goed doet of niet.

Na afloop is er meestal een feestje. Je ouders hebben rode wangen en blijven maar zeggen hoe geweldig je was. Mensen, die je nog nooit hebt gezien en die een beetje naar wijn stinken, roepen hard in je oor dat je méésterlijk was (Dat betekent: heel goed). Iemand gooit per ongeluk bier over je nieuwe overhemd. Er zijn bitterballen, maar die zijn nog een beetje koud van binnen. En dan zeggen je ouders dat het écht, écht tijd is om naar huis te gaan. En als je in je bed ligt ben je verdrietig, omdat het nu allemaal voorbij is.

Maar er komt wel weer een nieuwe rol. In een nieuwe film. Als je daar zin in hebt, tenminste. Misschien heb je het na één keer wel gezien. Ga je liever handballen. Of bergbeklimmen. Kan je ook heel beroemd mee worden, trouwens. Zet ’m op!

Dit was de laatste aflevering van Bij de film. Wil jij nog filmster worden of heb je, na het lezen van deze serie, plots een ander beroep in gedachten? Schrijf het aan de kinderpagina.