boekberichten

Velen schrijven mee aan de eerste wikipedia-roman

De opmars van het digitale boek lijkt niet te stoppen. Vooral de laatste twee weken dook het e-book vaak op in het nieuws. Google ontwikkelt een systeem dat voor het boek moet betekenen wat de i-pod voor de muziek betekende, meldde The Times online. Het eerste Nederlandse digitale schoolboek is geïntroduceerd op het Bonnefantencollege in Maastricht. De eerste sms-roman is een feit en een groeiend publiek abonneert zich op de podcast van de pas verschenen roman Coyote van Thomas van Aalten, waarvan wekelijks een nieuw door de schrijver voorgelezen hoofdstuk beschikbaar is.

Nu is er ook de eerste wikipedia-roman. Volgens hetzelfde principe als de beroemde digitale encyclopedie ontstaat op amillionpenguins.com een collectief geschreven roman. Iedereen kan zijn woordje meeschrijven, onder toezicht van moderators. Het experiment, een samenwerking tussen Penguin Books en De Montfort University, heeft in drie dagen tijd duizenden geschreven en net zoveel verbeterde woorden opgeleverd. Nadeel is wel dat het boek de ene dag over een als directeur van Penguin Books vermomd almachtig wezen gaat en de volgende dag over superheld Mack K. Dunt. Deze veelstemmige, kameleontische ‘wikinovel’ werd zo onsamenhangend dat de site een dag is stilgelegd om het nodige onderhoud te verrichten.

Limburgse criminele jeugd moet lezen

Bij wijze van leerstraf Christiane F. lezen, dat hangt criminele jongeren in Noord-Limburg boven het hoofd. Met het project ‘Identificerend lezen’ wil bibliotheekketen Biblioplus de bibliotheek zijn ‘ideële doelen’ teruggeven, zegt Biblioplus directeur T. Kuipers, verwijzend naar de vormingsgedachte die de eerste openbare bibliotheken uit de 19de eeuw kenmerkte.

Het project is een samenwerking met Bureau Halt en behelst het uitdelen van leerstraffen in de vorm van verplicht boeken lezen aan jonge criminelen en jongeren die tot een zogenaamde risicogroep behoren. Christiane F. meegeven aan een loverboy gaat Kuipers net iets te ver: „we richten ons op de categorie die benaderbaar is, jongeren die op het punt staan af te glijden in de criminaliteit of zijn opgepakt voor kleine vergrijpen.”

Nietzsche-vertaler kruipt week in ton

Eric Hoekstra – taalkundige, filosoof die werkzaam is bij de Fryske Akademy en vertaler van het werk van Friedrich Nietzsche – gaat tijdens de Maand van de Filosofie begin april een week lang in een houten ton zitten, was in Boekblad te lezen. Hoekstra wil hiermee net als Diogenes laten zien dat een mens maar heel weinig nodig heeft om gelukkig te zijn. Vanuit de ton – een houten wijnvat uit Hongarije van 2,25 meter diep en 2,25 meter hoog – zal hij dagelijks lunchgesprekken houden met vertegenwoordigers uit verschillende beroepsgroepen.

Reinier Kist